YosiBreak

formspring.me

2010-01-09T11:50:00.001+08:00

Ask me anything http://formspring.me/yosibreak

Nissin Di622 Test Shots

2009-08-30T14:37:00.005+08:00

Pwedeng gawing wireless slave flash ang Nissin Di622. Pinaglalaruan ko itong feature na'to at ito ang mga nagustuhan kong shots. Anime figure lang muna, mahirap kasing maghanap ng libreng model na hindi umaangal, at may pasensya habang tinutuklas ko pa lang ang technicals. Ang balak ko talaga dito e gamitin sa portraits.

Kung itutulad sa mga branded na flash, mura na ang Nissin Di622, kalahati ng presyo ng lower-end flash ng Canon. Hindi pa ako nakakagamit ng Canon flash kaya hindi ko maikukumpara pero ok naman ang performance ng Nissin so far.

Dear Blog

2009-07-24T07:02:00.001+08:00

Dear Blog,

Kumusta ka na? Parang ang lungkot mo dito ah. Hindi na kita nabibisita at ewan ko kung may ibang taong napapadpad dito paminsan-minsan. Pasensya ka na, hindi naman sa kinalimutan na kita. Marami lang iba pang bagay na pinagkakaabalahan. Nandyan syempre ang trabaho. At may asawa na rin ako. Pero nandyan din ang Facebook, Tumblr, StumbleUpon, YouTube, Flickr, at nitong pinakahuli, Twitter.

Wag kang magselos ha. Hindi ko nakakalimutan ang pinagsamahan natin. Kailan nga tayo nagkakilala? Noong 2003 ba? Hindi ko na matandaan pero alam ko na sinamahan mo ako pag galit ako sa mundo.

Yan pa ang isa, aaminin ko sayo na bad weather friend ako sayo. Gusto lang kitang kasama pag nagugulumihanan ako. Kasi siguro kahit anong sabihin ko, nakukuha mo. Lahat ng kalokohan at kababawan at kabastusan, at kasalanan kaya mong tanggapin eh.

Hayaan mo, hindi kita buburahin sa mukha ng internet. At pangako ko sayo, papalitan ko na itong theme mo. Kailan mo pa ba suot yan? Ang pangit na eh. Halatang ancient na, in cyber-time. Pero konting hintay lang ha. Kasi nung tiningnan ko kung may bagong templates ang Blogger, wala akong nakita eh. E alam mo naman, hindi ako marunong magkalkal ng HTML at CSS codes. Hayaan mo, pag napag-aralan ko, igagawa kita ng malupit na theme.

O sige hanggang dito na lang muna at may trabaho pa ako.

Hanggang sa muli!

-V

(via Gmail)

Ang Kawawang Kawboy

2009-04-08T06:25:00.002+08:00

Ang Kawawang Cowboy
Fred Panopio

Ako ang kawawang kowboy
Ang bubble gum ko'y tsampoy
Ang pananghalian ko ay laging kamoteng kahoy
Ang ate ko at ang kuya
Ang nanay, tatay, lola, ang buong pamilya
Silang lahat ay hindi kowboy
Ako'y nagiisang palaboy
Ang aking kabayong dala may butones pa.

(Refrain)
Ang kawawang kowboy
May baril walang bala
May bulsa wala namang pera
Ako nga ang kowboy
Palaging nag-iisa
Ang kabayo ay walang paa
Ang aking brief ay butas pa.

(Repeat I)

(Refrain)
Ang kawawang kowboy
May baril walang bala
May bulsa wala namang pera (fade)

====

Ayos na ayos talaga si Manong Fred. Pinakapanalo ang linya ng butas na brief. Nakaka-relate ako.

ako ang kuliglig

2009-04-05T01:21:00.003+08:00

Wala akong magawa.

==
Nabuhay ulit ang interes ko sa Starcraft. Dahil ito sa youtube. Nakakapanood ako ng mga laro ng mga progamer sa Korea. May mga English commentary kaya mas naiintindihan. Parang NBA pero videogame.

Sinubukan kong maglaro sa Battlenet. 1vs1 LT noob. Talo ako.

Kailangan kong magpraktis. Yung mga tropang kalaro ko dati, nag-move on na sa Guitar Hero, sabi nila gusto din nila maglaro pero ewan ko lang.

==
Natuto na rin akong mag-Facebook. Jologs na daw kasi ang Friendster. Mas maganda nga ang Facebook pero may bahid din ng jologs. Kung kaibigan ko kayo, i-add nyo ako. I-add nyo na rin ako sa Mafia Wars.

==

ako ang kuliglig

i.

ako
ang kuliglig

ako
ang bula

ako
ang kuliglig
ang bula

ako
ang kuliglig
ng bula
ang bula
ng kuliglig

ako
ang walang mallows na ako
ang walang kamatayang ako
ang bula ng kuliglig

ii

ako
ang kuliglig ng bula

ako
ang bula ng kuliglig

ako
ang malayang ako
matapat sa sarili
sa aking kuliglig
ng bula

ako
ang bula
sa kuliglig

ako
ang kuliglig
ng bula
ako

iii

ako
ang damdaming
malaya

ako
ang larawang
buhay

ako
ang buhay
na walanghanggan

ako
ang damdamin
ang larawan
ang buhay

damdamin
larawan
buhay
bula
ako

iv

ako
ang kuliglig
sa bula

ako
ang bula
sa kuliglig

ako
ang kuliglig

ako
ang bula

kuliglig
bula
ako

Girl's Web

2009-01-08T23:26:00.001+08:00

Girl's Web, originally uploaded by yosibreak.

Bayani 2010?

2008-11-11T06:41:00.003+08:00

image via flickr.com

Iboboto ko ba si Bayani kung tatakbo sya sa 2010? Pwede.

Maraming pwedeng pag-usapan sa isyu na'to pero bibilisan ko lang kasi pauwi na ako. Nakita ko itong article na'to sa Filipino Voices tungkol kay Bayani Fernando, tapos may nagcomment nang ganito:

I’d probably vote for Bayani if he runs. Seriously. At least he has something to show for compared to the other wanna-bes like:

1. MAR…Mr. Fence-sitter forever! He has never stood up for anything. Heck, he can’t even stand up for Korina.
2. Villar…Mr. Quiet all of a sudden because he got busted by Ping
3. Noli …Er, no comment
4. Loren…Ms. Kap(b)it sa patalim…Er, no thanks…NEVER!…asa pa sya
5. Ping…Mr. Human Rights violator…sorry but I’m scared of the Police.

If you look at things objectively, hasn’t Bayani done a lot compared to the people mentioned above? Look at how Marikina has transformed into a real urban community.

He may have his quirks and all but he actually is an effective administrator. His wife Marides too.
So what’s all the fuss? We should be more scared of the likes of those listed above because they have done NOTHING. NOTHING. NOTHING.
(Jen)

Sumang-ayon ako sa kanya:

I agree with Jen. I would seriously consider Bayani. Although I do not approve of his gimmicks to promote himself, I can turn a blind eye because I understand that he needs to play politics if he wants to win. Ganon din naman ginagawa ng iba, ceteris paribus, angat si Bayani para sa akin.

Yan na yung balangkas ng posisyon ko dyan. Ikaw ano sa tingin mo?

Malapit na kaming lumipat

2008-11-07T05:08:00.000+08:00

Yan ang bahay namin. Ok ba? :D

Malapit na kaming lumipat ng bahay, konting konti na lang. Maraming mga gusot pero ganon naman talaga. Konting tiis pa.

Na-inspect na namin noong Oct 22, nagpasama kami kay Jenner at Au. Architect si Ner at mabuti na lang talaga at nagpatulong kami. Kasi kung kaming mag-asawa lang, baka sa sobrang excited namin e hindi na namin nakita yung mga kailangan pa ng retoke. Pasado naman kay Ner at Au sa pangkalahatan. May mga maliliit na detalye na madali lang ayusin. Walang kawala dun sa kumpare kong architect, kita nyo naman sa picture, medyo kinausap nya ng masinsinan yung engineer na hindi makapalag sa kanya. Hehehe.

Yan si Hannah, paikot-ikot, patingin-tingin pero wala namang napupunang hindi tama. Overwhelmed eh. Pa-cute na lang parang ganito.

Ako naman kuha lang nang kuha, yosi-yosi, tapos nung ok na sa akin, nagyaya na akong umuwi kasi wala pa kaming tulog nun. Itong kumpare ko parang ayaw pa. Hindi mapakali at tumingin pa ng isa pang round. Buti na lang din ginawa nya yun kasi may nakita syang importanteng kailangang ayusin. Yung sa bubong yun. Dalawang beses nya sa akin ipinaliwanag kung bakit mahalaga yun at nasaan yun sa bubong pero di ko talaga makuha yung eksaktong sinasabi nya. Nung tinawag nya yung engineer, isang turo lang at mga dalawang salita, nagkaintindihan na sila.

Kalye Overlay

2008-11-06T07:22:00.003+08:00

Mabilis lang kasi miss ko na magpost at kailangan ko nang umuwi. Napulot ko yung idea kay Grayscalegorilla tapos ginawa ko sa GIMP. Trip laang po!

Happy Halloween

2008-10-30T23:36:00.006+08:00

Wala lang, nainggit lang ako at may halloween gimik sina Hannah. Multong bakla mode muna tayo dito sa yosibreak.

Linggo ng Umaga sa Quezon City Circle

2008-10-16T05:09:00.005+08:00

Kadalasan pag trip naming mag-asawa ang magpapawis, pumupunta kami sa UP. Pag Linggo kasi, sarado sa mga motorista ang academic circle, malaya kang lumakad-lakad o tumakbo paikot-ikot hangga't gusto mo.

Pero nitong nakaraang linggo, sinubukan naman namin ang QC Memorial Circle para maiba naman. Malayo pa lang narinig na namin ang malakas na tugtog at nang malapit na kami sa gitna, bumulaga sa amin ang isang pulutong ng mga misis, mga lola, at ilang mga mister na parang mga alagad ni Fuma Lei-ar, nakataas ang mga kamay, kumekembot-kembot, sinasabayan ang leader na nasa stage.

Iba pala ang eksena dito. Sa UP karamihan sa makikita mo mga naka-pormang pangtakbo talaga, mga naka-iPod, mountain bikers. Mas homogenous doon. Dito naman sa Circle, parang karnabal ang rambol ng mga iba't ibang tao.

at hayop.

May isang manong ang nakaka-aliw panoorin. May katandaan na sya pero kaya pa rin nya ang tatlong babae nang sabay-sabay.

sa larong badminton.

Nang mapagod nang tumakbo-takbo si Hannah, pumunta kami doon sa parte ng may maraming itinitindang halaman. Hinanap namin kung may citronella, pangontra kasi yun sa lamok. Ganito pala ang hitsura nun. Parang damo lang.

Ang totoo nyan, palusot lang talaga yung "pagpapapawis" na yan. Ang ulterior motive talaga ng paglabas namin na'to e para kumain. Kalalakad namin, napadpad kami doon sa hilera ng mga makakainan at yun na nga. Lafangz.

Bibingka at puto-bungbong. Ang sarap nito. Akala namin kakayanin pa namin kumain sa katabing gotohan pero ang bigat sa tyan ng bibingka-puto-bungbong combo.

Nagyosi ako doon sa loob ng park pagkatapos kumain pero bawal pala yun. Pasaway daw ako sabi ni Hannah. Sabi ko hindi kasi wala namang nagsaway sa akin.

Naglakad-lakad pa kami para magpababa ng kinain bago umuwi.

Kung sa mall siguro kami pumunta, naaburido lang kami sa siksikan, at naubos ang pera sa overpriced na pagkain.

Wantutri Asawa Ni Marie

2008-10-09T00:45:00.005+08:00

1. Racist.

Maraming napikon sa Harry and Paul ng BBC. Ang ingay sa blogosphere. Si Akbayan rep little miss Hontiveros, umangal din. Ang gobyerno natin, nagreklamo sa British Embassy.

Hindi ko rin nagustuhan yung ginawa sa show pero hindi rin ako napikon. Bakit? Kasi hindi dapat patulan yun. At tsaka mas malala pa doon ang ginagawa nating racism dito mismo sa Pilipinas, laban sa kapwa mismo nating Pilipino. Yun ang kadiri.

2. Soundtrip

Wala ako sa mood magmarunong kaya puputulin ko agad ang usapan tungkol dyan sa racism na yan.

Gusto kong ibahagi sa milyon-milyong tagasunod ng yosibreak ang Accuradio. Panis ang lahat ng ibang streaming sites na nakita ko. Ang ganda ng compilation nila sa mga channel, may modern rock, blues, hiphop. Madaling pumili ng channel sa homepage, click mo lang yung picture para sa channel. Maganda ang quality, hindi napuputol.

Halos 100% ng soundtrip sessions ko nitong mga nakaraang linggo e ginagawa ko sa accuradio. Cheketawt.

3. Google Mapmaker.

Pag wala akong magawa, gumagawa ako ng mapa sa google map maker. Kung tulad ko at paminsan-minsan wala ka ding magawa at gusto mong makatulong naman sa Pilipinas, bakit hindi mo gawan ng mapa ang baranggay mo? Cheketawt, nakakaaliw. Kabubukas lang ng app na'to para sa Pilipinas, may mga parte pa na wala pang mapa kaya marami pang pwedeng gawin. Sa mga huling araw na ginagawa ko'to ang bilis ng development. Mukhang marami nang tumutulong. Yan ang web 2.0 por you, pinoy.

Sana lang wag matulad sa wikimapia. Binaboy ng mga ogag yun e. Makakakita ka ng "dito ko nadonselya si Neneng" sa isang apartment, makikita mo rin doon ang network wars ng ABS-CBN at GMA7. Yung mga pro-ABS, magkocomment sa building ng GMA ng "dito nagtatrabaho ang mga walang kwenta" ganon din gagawin ng kabila.

Pero sa google map maker, dahil moderated, sana naman hindi. Pero pwede rin kung ogag din ang magmomoderate. Parang sa totoong Pilipinas yan e. Pag may gulo, kailangan mo ng moderation ng pulis. Pero minsan, ang pulis ang nanggugulo. Hindi rin malayo mangyari sa web. That's Pinoy 2.0 por you, boy.

**edit: binura na pala yung network wars. buti naman. pero meron pa ring spam tulad nito.

Ang Kasaysayan ng Pilipinas ayon kay Ernesto Laput

2008-09-27T05:10:00.005+08:00

Pinas - Munting Kasaysayan ng Pira-pirasong Bayan

Hindi ko matandaan kung nakita ko na itong site nato dati. Luma na sya, halata sa layout na uso noong ~~early 90s~~ late 90s. Ang objective ng sumulat na si Ernesto Laput ay isalaysay ang kasaysayan ng Pilipinas sa Tagalog "upang huwag antukin ang mga bumabasa. Isa pang dahilan, upang maiba naman at marami nang Philippine history na nakasulat sa English. Panghuli, upang maunawaan ng mga walang pambili ng bagong aklat o hindi bihasa sa English o sa Español ang mga mali at kulang-kulang na itinuro sa paaralan. "

Ang ganda ng birada. Heto pa ang sampol:

MAHIGIT 7,100 piraso ang Pilipinas, isang libo lamang ang may tao, kalahati ay ni walang pangalan, marami ang lulubog-lilitaw sa urong-sulong ng dagat, 46 piraso lamang ang malaki pa sa 100 kilometro cuadrado. Sa dadalawa, Luzon at Mindanao, nakatira ang 7 sa bawat 10 Pilipino. Bawat kasaysayan ay kinakailangang magsimula sa umpisa, kaya ang unang paksa sa kasaysayan ng Pilipinas ay kailangang iukol sa pinanggalingan ng kinalalagyan ng bayan.

Marami pang artikulo sa website ang puno ng siste. Magaan ang pagtalakay nya sa kadalasang kinatatamarang subject sa eskwela. Kung ako ay teacher ng history, gagawin kong required reading ito.

Kudos sayo Ernesto Laput.

Speech Accent Archive

2008-09-27T04:46:00.003+08:00

Pinakinggan ko ang iba't ibang accent ng mga bansa sa south east asia sa nakita kong speech accent archive. Malinaw naman yung mga samples na binasa ng mga Tagalog. Medyo neutral na yung accent. Sa mga napakinggan ko, ang mga nagbasa e mga nakatira na sa US kaya talagang makukuha na nila yung american twang. May isang galing sa QC, ok naman. Siguro nagtatrabaho sa call center. Hehehe. Wala akong nakitang na-sample na ordinaryong pinoy.

Yung sa Malaysia ang gagaling e. Na-colonize pala sila ng British kaya ganon. Sa indonesia, mabigat yung accent, pati yung sa chinese speakers tulad ng Taiwan at China.

Lumang Mapa ng Pilipinas

2008-09-25T00:05:00.004+08:00

via Helmlink

Ginawa noong panahon ng Kastila, 1748. Mapapansin na wala ang Mindanao at Palawan dito. Wala sa iskala yung mga isla, sobrang laki ng Laguna de Bay. Yung Bohol, sobrang liit. Halata na nailagay lang nila dito yung kontrolado nila noong panahon na yun. Maliit siguro yung Bohol dahil sa resistance ni Dagohoy. Hindi nila na-explore at na-exploit.

May color coding din pero di ko malaman kung para saan yun. May pula, green, at dilaw. Dilaw ang buong Luzon, Bohol, Masbate. Di naman siguro sa wika dahil bisaya na ang salita sa bohol.

Ikumpara sa modernong mapa ng Pilipinas:

View Larger Map

May bago na naman akong blog

2008-09-24T01:39:00.003+08:00

Haay naku. May bago na naman akong blog. Yun kasing post ko kahapon tungkol sa mga binibili natin. Gusto kong palawigin pa at ilista naman yung mga binibili ko at tingan kung ano yung epekto nun. Kaso parang masyadong marami yun, at baka maging masyadong seryoso, at hindi na bumagay dito sa matinding site ko na'to. Gusto kong manatiling walang direksyon ang YosiBreak, ayokong masyadong maging politikal dito, gusto ko mga ramblings ko at mga random na bagay lang nandito.

Nandito yung blog: Bili Ko Boto Ko

Boto

2008-09-23T01:26:00.004+08:00

Never again, will I buy products without thinking of the consequences of my act of buying.... "To buy is to vote." From now on, every time I buy a product, whatever it may be, I will ask myself the question ,"what kind of enterprise am I supporting ?"

Sinabi yan ni Ludovic Hubler, isang French na umikot sa buong mundo sa pamamagitan ng hitchhiking.

Napaisip ako dito.

Kailangan ng Pilipino ng Praktis sa Matalinong Pagboto.

Sa kasaysayan ng demokrasya ng Pilipinas, parang wala pa tayong naihahalal na tama. Laging mali ang pinipili natin sa pwesto. Isantabi na muna natin si Gloria, ibang usapan pa yan kung ibinoto ba talaga sya o ibinato nya sarili nya dyan sa Malakanyang. Dito tayo kay Erap. Yan ang malinaw na malinaw. Pagkakamali ng bayan numero uno, ibinoto natin nang hindi natin alam ang ginagawa natin.

Kung olats tayo sa isang bagay, ang tanging solusyon para maging magaling tayo dito e ang magpraktis nang maigi. Kung bano ka sa basketball, maglaro ka nang maglaro at kahit papaano gagaling ka rin magdribol man lang. Ganon din siguro sa pagboto. Kailangan natin ng praktis. Ngayon, ang problema, naglalaro lang tayo pag olympics na, nasa isip natin ang pagboto sa panahon lang ng eleksyon. Kaya hindi pa natin naiuuwi ang medalya ng politika sa pilipinas.

Tulad ng olympian, dapat araw-araw din nating nasa isip ang pagboto. At itong ideya na sa bawat pagbili natin ng isang bagay e bumoboto tayo, ito ang maghahasa sa atin para maging mas matalino sa pagpili natin ng pinuno. May panahon pa tayong lumampas sa antas ng bano bago mag 2010.
====

Sampol

Naaalala ko yung isang tula ni Dong Abay na pasok dito e. Teka hanapin ko muna kung nasa internet.

Nasa internet nga. At huling huli na pala ako, kasi kanta na sya! Napakinggan ko lang kasi sya sa 70s dati, at tinula nya lang ito. At yung nabili ko e yung compilation nya na Sampol na sya lang ang nagburn. Anyway, mas gusto ko yung patula. Heto yun mga linya:

Bombardment
Dong Abay

Shoe Mart o Robinsons’
Bench o Jockey
Marlboro o Winston
Addidas o Nike
SMART o Globe
Coke o Pepsi
Tide o Surf
SMB o Asia Brewery

Shakey’s o Pizza Hut
McDonald’s o Jollibee
Dunkin o Mister Donut
Kenny o KFC
Nissin o Lucky Me
Mentos o Max Candy
555 o Century Tuna
Jack ‘N Jill o Oishi

Red Bull o Lipovitan
Nido o Alaska
Datu Puti o Silver Swan
Purefoods o Magnolia
Nestle o Selecta
Del Monte o UFC
Swift o Argentina
Bok Bok Bok Knorr o Maggi

Joy Ultra o Action
Comfort o Downy
Clusivol o Enervon
Kleenex o Softee
Safeguard o Zest
Green Cross o Family
Whisper o Modess
National o Eveready

Raid o Baygon
Absolute o Wilkins
Colgate o Close-up
Palmolive o Pantene
Pampers o EQ
Eyemo o Visine
8 ‘o clock o Tang
Milo o Ovaltine

Star o Inquirer
Kodak o Fuji
Metrobank o BPI
Samsung o Sony
Yamaha o Kawasaki
Caltex o Shell
Toyota o Mitzubishi
PLDT o Bayantel

ABS-CBN o GMA 7
ABS-CBN o GMA 7

Charo o Mel Tiangco
Bayani o Michael V
Eat Bulaga o Wowowee
Mix o MTV
Martin o Gary V
Christina o Britney
Ate Guy o Ate Vi
Viva o Mother Lily

Gloria o FPJ
Marcos o Cory
Bush o Bin Laden
NPA o AFP
Iglesia o Katoliko
La Salle o Ateneo
Tagalog o Cebuano
English o Filipino

ABS-CBN o GMA 7
ABS-CBN o GMA 7

Original o Pirated

(mula dito)

Tapos ito pa yung video:

===

Sinigang Mix Up

Minsan hindi natin namamalayan ang epekto ng pagbili natin ng mga produkto. E kasi nga hindi naman natin iniisip na bumoboto tayo para sa produktong binibili natin. Ito ang isang halimbawa na sana maraming maka-relate. Kasi kami, paborito namin ang sinigang. Kada linggo, yan lagi ang niluluto ng nanay ko. Mula nang namulat ako sa masarap na ulam, kasama sa listahan ang sinigang. Hanggang ngayong may asawa na ako paborito ko pa rin sya.

Nitong nakaraang Linggo, nagluto si misis ng sinigang sa bayabas. Ang sarap! Lalo na ang sabaw! Lassssshhhaaap! O di ba ikaw na mahilig sa sinigang e naglaway na rin. Sabi ni nanay buti may bayabas sa tindahan ngayon, e kada bili nya instant sinigang mix lang ang meron. Sa kakagamit namin ng sinigang mix, natikman namin ang malaking kaibahan ng tunay na pang-asim sa sinigang. Napunta ang usapan sa mesa sa bakit ba wala nang mabiling kamias? Bakit minsan na lang may bayabas? Bakit minsan na lang din ang sampalok?

E kasi nga natalo na ng sinigang mix. Lahat tayong bumili ng sinigang mix, tinanggihan natin ang mga nagtitinda ng tunay na sampalok, bayabas, at kamias. Bumoto tayo para sa Maggi at Knorr. Sila ang nanalo sa eleksyong ng pang-asim sa sinigang.

==
Kaya ako, kailangan kong tignang ulit ang mga binibili ko. Dahil aaminin ko, bobo ako sa pagboto, bumoto ako kay Erap.

Bahay Namin Maliit Lamang Pero Pero Pero

2008-09-13T05:02:00.002+08:00

Ito ang bahay namin sa Las Pinas. Kuha yan noong Mayo pa, ginagawa pa lang noon at hindi pa namin nababalikan. Ano na kaya ang hitsura ngayon? Dapat tapos na. Ang sarap isipin na malapit na kaming magkaroon sariling bahay, kapirasong sulok sa Pilipinas na matatawag mong sayo talaga.

Magkatulong kaming mag-asawa sa paghuhulog dyan. Pagkatapos ng halos isang taon, natapos na rin naming bayaran ang downpayment. Sakripisyo din talaga. Bawas ang gastos, walang gimik, walang luho, (o sige, konting gimik, konting luho), at halos dito lahat napupunta ang kinikita. Mabuti na lang talaga at may trabaho rin ang asawa ko. Dahil kung ako lang ang kumikita, malamang hindi mangyayari 'to.

Inaayos pa namin ang paglilipat ng loan sa PAG-IBIG. Sana totoo ang programa ni Kabayang Noli, at nang magkasilbi naman sya at least sa amin. Sa lunes, pupunta kami sa developer para asikasuhin ang mga papeles. Kung walang problemang susulpot, gusto naming makalipat bago ako mag-birthday sa November.

Marami nang plano si Misis para sa bahay. Gusto nya daw lagyan ng gate para mas safe, gusto daw nya minimalist lang ang dating kasi maliit lang, ok daw ba ang temang Zen? Saan ilalagay ang sofa? Ang TV kailangan ding bilhin, anong kulay ng kortina ang bagay sa kulay ng pader? Dito sa gilid, magtatanim tayo ng mga halaman, ganitong bulaklak ang gusto ko para makulay, at yan may space sa harap, dyan natin ipaparada ang kotse natin na wala pa naman.

Nakakatuwang isipin. Ang sarap mangarap. Ang sarap mabuhay nang may hinahangad.

Patak

2008-09-13T01:44:00.001+08:00

Aksidenteng nabuo ang ang hugis puso na'to. Nagkaroon ng physical manifestation ang ka-sweet-an ng asawa ko. Hehe.

Survivor Philippines Thailand

2008-09-12T23:19:00.004+08:00

Malabo pa sa sabaw ng pusit. Survivor Philippines tapos gagawin sa Thailand. Maiintindihan mo yung French version, ginawa sa Pinas dahil wala silang island doon, pero yung pinoy version ie-export pa sa Thailand? Di ko magets.

Ten

2008-08-22T03:45:00.001+08:00

Ten, originally uploaded by yosibreak.

sungkit

2008-08-14T06:14:00.001+08:00

sungkit, originally uploaded by yosibreak.

Mrs M

2008-05-07T06:23:00.001+08:00

Mrs M, originally uploaded by yosibreak.

I'm getting lazy with postprocessing. And I also feel that it does not help improve my photography. So I played with some settings to produce some SOOC photos that I like.

(SOOC - Straight out of the camera)

"A mere bagatelle, Sophie."

2008-04-30T23:41:00.001+08:00

"A mere bagatelle, Sophie.", originally uploaded by yosibreak.

“Every one lives by selling something.” - Robert Louis Stevenson

2008-04-26T07:26:00.001+08:00

strawberry vendor, originally uploaded by yosibreak.

Strawberry vendor in Baguio.

Roots

2008-04-18T01:35:00.001+08:00

Roots, originally uploaded by yosibreak.

Panalo ang picture na'to sa "Pichur within a Pichur" challenge ng Flickristasindios.

Ang saya!

Hehehe. Wala namang premyo kundi congratulations at ang mag-isip ng bagong challenge pero masaya pa rin. :D

Mas Maganda Pa Rin Talaga Sa Pilipinas

2008-04-16T05:19:00.001+08:00

silay, originally uploaded by yosibreak.

*cry*

Biker Babe

2008-04-15T06:45:00.002+08:00

biker babe, originally uploaded by yosibreak.

Nasipat ko sya habang naglalakad kami sa San Francisco. Yung mama na nasa kotse, parang naiinggit sa kanya. Talaga namang dapat syang mainggit sa pink helmet at pink na jacket!

===

Ang sarap sigurong mag-motor doon. Maliban sa malalapad ang kalye, disiplinado ang mga driver. Cagers o riders, parehong mga responsable sa daan. Isandaang ulit na mas ligtas para sa riders ang mga kalye doon.

Hindi ko masisisi ang mga Kano kung ganito ang statement ng kanilang embassy tungkol sa traffic conditions dito:

"Travel within the archipelago is possible by boat, plane or car. Traffic conditions are often crowded and chaotic. Drivers routinely ignore stoplights, lane markers and other traffic control devices and traffic rules are rarely enforced. As in most places where traffic is highly congested and under-regulated, driving in the Philippines requires maximum attention and patience to avoid accidents. Vehicles on the road include automobiles, trucks and buses as well as manually-operated tricycles and carts. Due to a lack of navigable sidewalks, pedestrians also use the road in most areas. Many roads are in disrepair, with large potholes; roads under repair are often not clearly marked or identified and may be a significant hazard, especially at night. Lower-lying roads will frequently be flooded after even a light rain, making it difficult to see holes and other obstacles. During the rainy season, roads at higher elevations sometimes experience landslides.

Pedestrians should exercise extreme caution when crossing roads. Driving off the national highways and paved roads is particularly dangerous, especially at night. Taxis are plentiful and inexpensive by U.S. standards, and are the recommended form of public transportation. All other forms of public transportation, including the light rail and jeepneys, should be avoided for both safety and security reasons.

Safety of Public Transportation: Poor
Urban Road Conditions/Maintenance: Poor
Rural Road Conditions/Maintenance: Poor
Availability of Roadside/Ambulance Assistance: Poor "

-US Embassy

Kasi totoo rin naman. Medyo hindi na accurate na irecommend lang ang taxi at not recommended ang jeep at MRT pero dahil nga sa gulo ng bigger picture, hahayaan ko na lang mapraning ang mga kano.

simulated infrared using GIMP

2008-04-11T05:57:00.001+08:00

simulated infrared using GIMP, originally uploaded by yosibreak.

I wanted to go back to using GIMP for post processing. Photoshop is great but it's non-free.

I followed the tutorial and I wonder if I did it right! It does not look too infrared-ish to me. lol.

Doble Bista

2008-04-10T05:53:00.001+08:00

Kutsero, originally uploaded by yosibreak.

Hila ng kabayo ang kalesa
Na sasakyan ng kutsero.
Buhat ng kutsero ang timba
Na iinuman ng kabayo.

Ang eksena ay hawak ng kutsero
na kinukunan ng litratista.
Sipat ng litratista ang camera
na pangkuha ng litrato.

Golden Gate Bridge

2008-04-07T23:03:00.001+08:00

Golden Gate Bridge, originally uploaded by yosibreak.

Bago ako nakarating sa US, hindi talaga ako naniniwala na totoong may Amerika. Oo, nagtatrabaho ako sa isang Amerikanong kompanya, nakakausap ko ang mga kano, pero di nawawala ang duda na baka isang malaking sabwatan ang nanlilinlang sa akin para maniwala na may ganitong bansa. Ano ang malay ko kung may isang Evil Mind na naglagay ng ganitong konsepto sa isip ko, o baka nagunaw na talaga ang mundo, at ang Pilipinas na lang ang natitira. Ang lahat ng bansa na nalaman sa paaralan, nababasa, nakikita sa web ay isang paraan lang ng pagkumbinsi sa akin na maganda pa ang daigdig, at itulak akong magsumikap para maging ganyan din ang bansang kinagisnan.

“No one saves us but ourselves. No one can and no one may. We ourselves must walk the path.” - Buddha

2008-03-27T13:27:00.003+08:00

lostboy: ah. e,
lostboy: d q n alm ssbhn

ako: ito lang masasabi ko sayo
ako: sa lahat ng sitwasyon, isipin mo ang sarili mo
ako: hindi ko sinasabing maging selfish ka
ako: parang alam ko yung concerns mo e
ako: ganyan din ako
ako: for the longest time

lostboy: oh?

ako: di ko alam gagawin ko sa buhay ko

lostboy: lang mgwa e noh?
lostboy: boring mxado

ako: through elementary and highschool, nasa top ako ng class pero di ko talaga alam kung ano gagawin ko
ako: hindi
ako: masyadong mababaw yan Lostboy kung ang tingin mo sa bagay e kung boring o hindi

lostboy: oh nga nmn

ako: ano ba ang nangyayari pag bored ka? ibig sabihin nyan, hindi ka involved sa kung ano yung tinitingnan mo na boring

lostboy: bsta.. gusto ko png mapaunlad srli q.. to the fullest

ako: you detach yourself from that activity or that thing
ako: ask yourself, why are you not involved?
ako: hindi ka interesado?

lostboy: interesado.

ako: di mo pwedeng sabihin na interesado ka pero boring naman
ako: ito lostboy yung sinasabi ko na sarili mo ang gawin mong batayan ng lahat

lostboy: de kse.. ggwn mo ang isang bgay.. oo nggwa m xa.. nkatuon ung isip mo dun pero and dating e.. d k nageenjoy..

ako: e bakit di ka nag-eenjoy
ako: kasi may iba kang gustong gawin?

lostboy: nde.
lostboy: parang isang mahabang libro na pg dumating ka sa panget na yugto e nakakasawa o nakakatamad n

ako: ok sige tingnan natin yang analogy mo

lostboy: pero ndi dn tama ung cnbe q
lostboy: hay mxado lng tlga qng confused.

ako: isang chapter lang ang boring but you are missing the whole point of the book
ako: yung buhay mo, parang libro yan
ako: nasa chapter ka na parang boring, pero kailangan to tell the whole story

lostboy: oo nga e
lostboy: un dn ung naicp q.

ako: yang confusion mo, pag-isipan mo
ako: kung bakit ka confused
ako: are you thinking of too many things at the same time

lostboy: yep.
lostboy: multi-tasking

ako: then you should learn to break it down to simpler things
ako: one thing at a time

lostboy: oh nga e.

ako: itanong mo sa sarili mo
ako: suggestion ko sayo, bumili ka ng notebook, ilista mo lahat ng gusto mo

lostboy: bkt?

ako: kasi pag nasa utak lang lahat yan, maghahalo-halo talaga yan
ako: ngayon, pag nailista mo na lahat ng gusto mong maging lahat ng gusto mong mabili, lahat ng gusto mong magawa
ako: lagyan mo ng number 1 ang top priority
ako: 2 second priority and so son
ako: and there you go

lostboy: oh nga.. tama tama
lostboy: ang galing

ako: you have a road map of your life
ako: and after you have a road map
ako: the next action is to take the first step

lostboy: step by step

ako: the journey that takes a thousand miles begins with a single step

lostboy: until i get to the nxt level of my life

For Hannah: Across the universe

2008-03-26T06:00:00.001+08:00

for you, originally uploaded by yosibreak.

We can talk on the phone, we can chat in YM, we can SMS, but nothing beats being beside you.

“Luck is what happens when preparation meets opportunity.” - Seneca

2008-03-25T13:26:00.001+08:00

“Luck is what happens when preparation meets opportunity.” - Seneca, originally uploaded by yosibreak.

self-portrait

2008-03-22T14:50:00.001+08:00

self-portrait, originally uploaded by yosibreak.

Every man has a mob self and an individual self, in varying proportions. ~D.H. Lawrence, Pornography and Obscenity

Pasahero

2008-03-20T13:02:00.001+08:00

Pasahero, originally uploaded by yosibreak.

My fate cannot be mastered; it can only be collaborated with and thereby, to some extent, directed. Nor am I the captain of my soul; I am only its noisiest passenger. - Aldous Huxley

Moon over 3910

2008-03-16T16:03:00.001+08:00

Moon over 3910, originally uploaded by yosibreak.

For Hannah on our first month. May you continue to shine over my life forever.

Pagbabalik sa kamusmusan

2008-03-14T06:31:00.001+08:00

Pagbabalik sa kamusmusan, originally uploaded by yosibreak.

Sa aking motorsiklo,
bumabalik ang alaala
ng unang pagkatuto
sumakay sa bisikleta.

Ang init no?

2008-03-13T05:25:00.001+08:00

Ang init no?, originally uploaded by yosibreak.

Tara, tig-isa tayo! Sabi ko kay manang, damihan nya ang saging. Alam ko naman na paborito mo yun.

Manong

2008-03-12T00:09:00.001+08:00

Manong, originally uploaded by yosibreak.

At fifty, everyone has the face he deserves. - George Orwell

Walang Hanggang Paalam

2008-03-11T02:45:00.001+08:00

Walang Hanggang Paalam, originally uploaded by yosibreak.

Di ba tayo’y narito
upang maging malaya
at upang palayain ang iba
ako’y walang hinihiling
Ika’y tila ganoon din
sadya’y bigyang-laya ang isa’t-isa

Ang pagibig natin ay
walang hanggang paalam
at habang magkalayo
papalapit pa rin ang puso
kahit na magkahiwalay
tayo ay magkasama
sa magkabilang dulo ng mundo

Ang bawat simula ay
siya ring katapusan
may patutunguhan ba
ang ating pagsinta
sa biglang tingin
kita’y walang kinabukasan
subalit di-malupig ang pag-asa

Ang pagibig natin ay
walang hanggang paalam
at habang magkalayo
papalapit pa rin ang puso
kahit na magkahiwalay
tayo ay magkasama
sa magkabilang dulo ng mundo

ang pagibig natin ay
walang hanggang paalam
at habang magkalayo
papalapit pa rin ang puso
kahit na magkahiwalay
tayo ay magkasama
sa magkabilang dulo ng mundo
sa magkabilang dulo ng mundo

-Joey Ayala

===
Aalis ako sa Sabado. Sa unang pagkakataon, lalabas ako ng Pinas. Pero nalulungkot ako.

Manila bulletin's picture perfect photo challenge

2008-03-06T23:24:00.000+08:00

HEY GUYS,

Ronald Jayme here of Manila Bulletin's Picture Perfect section. Here's an interesting activity for everyone. Aside from the PHOTO OF THE WEEK, Picture Perfect is inviting you to join in our "PHOTO CHALLENGE" - a photo competition sponsored by FUJI-YKL and SM. Exciting prizes are at stake! Below are some details for you to consider:

2008 Picture Perfect Photo Challenge

FEBRUARY TO MARCH

THEME: PORTRAIT OF A FILIPINO
DEADLINE OF SUBMISSION: March 17
PUBLICATION DATE: March 25

APRIL TO MAY

THEME: NATURE
DEADLINE OF SUBMISSION: May 22
PUBLICATION DATE: May 27

JUNE TO JULY
THEME: STILL LIFE
DATE OF SUBMISSION: July 24
PUBLICATION DATE: July 29

(Other themes to be announced soon)

Mechanics:

• Open to all photograph-loving individuals (hobbyists, snap shooters, amateurs, professionals)
• All entries must be in 8”x10,” full color prints on FujiColor Crystal Archive Paper (photos taken using either digital or conventional cameras).
• Each entry must be accompanied by an information sheet (refer to PICTURE PERFECT section which comes out every Tuesday). Photocopy of registration form is only allowed if two or more entries are sent).
• Participants can send as many entries as possible.
• The entry should not be entered in any other competition.
• All entries sent (prints only) are considered as property of the contest organizers.
• Non-winning entries will have the chance to be chosen as “Photo of the Week.”
• Winners can win more than once during the promo period.
• Winners will receive an official call from Manila Bulletin and shall be given specific instructions on how to claim the prize.

SPECIAL PRIZE PACKAGE

FIRST PRIZE

• P15,000.00 Cash
• FUJIFILM Digital Camera
• 1 year – YKL Privilege Card
• SM Gift Certificates
• Free Photo-Seminar at the FPPF

SECOND PRIZE

• P10,000.00 Cash
• FUJIFILM Digital Camera
• 1 year – YKL Privilege Card
• SM Gift Certificates
• Free Photo-Seminar at the FPPF

2 CONSOLATION PRIZES

• P5,000.00 Cash for each WINNER
• Photo Accessory from Fjifilm
• SM Gift Certificates
• 1 year – YKL Privilege Card
• Free Photo-Seminar at the FPPF

Send entries to:

MB-FUJIFILM Photo Challenge
c/o Ronald G. Jayme
Manila Bulletin Publishing Corp.
Muralla cor Recoletos Street
Intramuros, Manila

Tel. Nos. 527-8121 local 384
E-mail: ronald_jayme@yahoo.com / picture05perfect@yahoo.com

source

2.16.08

2008-02-18T11:48:00.002+08:00

Iisa

Minsa'y nasanay na nang nasanay
Sa konting konswelong aliw
Sa dinamidaming pasikutsikot ng buhay
Napakadaling mabaliw
Kung ikaw ay nanlalamig
Ako ay nakikinig at nakakaintindi
At sa hibang na daigdig
Ay mayron kang kakampi

Ang pangarap mo'y pangarap ko
Ang pasanin mo'y pasanin ko
Ang damdamin mo'y damdamin ko sinta
Ang kalayaan mo'y kalayaan ko
Ang digmaan mo'y digmaan ko
Ang buhay mo at buhay ko'y iisa

At kung ang karamihan ng buhay
Pakikipagsapalaran
Nakataya ang pag-ibig kong tunay
Sa lahat ng labanan

Kahit ano'ng daratnan
Hindi pagsisisihan, ako ay naririto
Sa kadulu-duluhan
Handang sumama sa iyo

Ang pangarap mo'y pangarap ko...
Ang pangarap mo'y pangarap ko...

Buhay mo at buhay ko'y iisa

(Gary Granada)

Makinig sa kanta dito.

Segundo

2008-02-07T06:49:00.000+08:00

Segundo

Kung sa isang iglap,
makalimutan ng Diyos
na ako ay isang manikang basahan
at kanyang pagkalooban
ng kapirasong buhay
hindi ko sasabihin
lahat ng iniisip
sa halip ay iisipin
lahat ng sasabihin.

itatangi ko ang bawat bagay-bagay
hindi dahil lamang sa kahalagahan nito
kundi sa kung ano ang kahulugang totoo

ako'y matutulog nang kaunti
at mas mananaginip
mauunawaan na sa bawat minutong pagpikit
nawawalan tayo ng animnapung segundo ng liwanag

maglalakad ako kung ang iba ay ayaw humakbang
mananatiling gising kung ang iba ay maidlip
makikinig ako
kung may magsasalita
kung ako ay may puso
isusulat ko ang puot sa yelo
at maghihintay sa pagsikat ng araw

ang aking luha ang didilig sa rosas
sa kanyang tinik, dadamhin ko ang kirot
at ang pulang halik ng talulot

ipapababatid sa lahat ng minamahal
na minamahal ko silang lahat
mabubuhay ako nang nagmamahal
sa pag-ibig, pag-ibig, pag-ibig.

marami akong natutunan mula sa mga nilalang
ngunit ang katotohanan
wala itong pakinabang
kahit pa ingatan ko
sa loob ng maletang ito
malungkot ko pa ring lilisanin ang mundo.

-Dong Abay
===

Malungkot ako kahapon sa dahilang hindi ko alam. Nangyayari ito sa akin paminsan-minsan. Wala namang mabigat na pinoproblema pero napakabigat ng pakiramdam. Basta nagising na lang ako na malungkot ako. Nangyayari din ba sa inyo yun? Medyo matagal na rin akong hindi tinatamaan nito pero kahapon bumanat ulit.

Sa trabaho, puro reklamo ang laman ng isip ko. Kesyo hindi ginawa ni ganito ang naka-toka sa kanya, hindi kompleto ang notes sa ganyan, sobrang tamad nitong isang ito, walang kwenta si ganito ganyan, naaalibadbaran ako sa pagmumukha nitong ungas na'to, etsetera etsetera etsetera.

Kaya sa pagpupumilit na alisin ang ganitong feeling, naghanap ako ng mapapatugtog. Sound therepy. Itong kanta ni Dong Abay ang naging catharsis ko.

Hindi agad natanggal, pero nakatulong.

Ito yung kanta, baka magustuhan nyo rin. Click. Pag di gumana yan, try nyo dito.

Langaw

2008-01-29T22:46:00.001+08:00

langaw
Originally uploaded by yosibreak

Makulit langaw,
Paglaki bangaw,
Pagtanda ikaw.

(Tugmaan ng mga bata circa 1985)

====

Langaw
ni Romulo P. Baquiran

Huwag na huwag magtaka,
dumadami kami dahil sa iyo.
Imbitado kami sa pista mo.
Bugawin man kami sa mesa,
hinandugan naman sa basurahan
ng higit pa sa kailangan namin.
Kumikiwal kaming nagdiriwang
sa di mo inaaming kadiwaraan.
At buwisit na buwisit ka kung bakit
gayon kaprolipiko ang lahi ko?
Ano ang silbi ng kemikal,
elektrikal, mekanikal na desimasyon?
Sa totoo lamang, hawak mo
ang timbangan ng katarungan:
sa kabila--ang wasiwas ng kamatayan,
sa isa pa--ang biyayang kadiwaraan.
Ikaw tuloy ang imaheng nakikita namin:
daan-daan, bumabangga
sa napakalinaw na langit
ng iisa nating kaligiran.

21 Setyembre 2002

===

homesick

2008-01-12T09:34:00.001+08:00

homesick
Originally uploaded by yosibreak

Sya si Badette, pamangkin ko. Kinuha ko itong picture na'to habang nagmumukmok sya dahil gusto nang umuwi sa Las Pinas. Nasa Tandang Sora sya nito kasi kailangan namin syang pasukatan ng isusuot sa kasal. Sya ang flower girl namin.

Galing na kami sa Divisoria nito; gusto ko pa sanang magpahinga nang kaunti bago bumiyahe pero nung nakita ko syang ganito, umalis na rin kami agad. Hindi dapat naho-homesick nang matagal ang isang bata.

Nosebleed-inducing chat conversation

2008-01-05T06:18:00.000+08:00

Hindi malayong magkanosebleed ako pag ganito nang ganito ang usapan:

han: ok be uuwi na dun ako mya onti
han: medyo dilim pa
Vic: ang labo ng sentence mo be
Vic: di ko maintindihan
han: ha?
Vic: ok be uuwi na dun ako mya onti
han: hehe
han: sorry
han: basta yun na yun
han: intindi mo naman
Vic: hindi ko nga gets
Vic: haha
Vic: aalis ka na ba?
Vic: o mamayang konti
han: yup
Vic: waaaaaaaa
han: see team tayo!
Vic: magdudugo ilong ko sayo

Jump!

2008-01-05T00:10:00.001+08:00

Jump!
Originally uploaded by yosibreak

Sa bagong taon, kailangang lumundag
Para ang malas ay maipagpag.

BitBulaklak

2007-12-29T04:38:00.001+08:00

BitBulaklak
Originally uploaded by yosibreak

Ito ang kinalabasan ng ekperimento. Gamit ang Canon 400D *ahem* *ahem* ;)

Asanescence

2007-11-27T23:56:00.000+08:00

Kawasaki Eliminator

It doesn't need to be the best bike out there, I just need to smile when I ride it. And this one will surely make me smile.

At kapag ngumiti ako, hindi ba't mas maganda kung ganito ang magka-capture ng moment?

Alam ko, another round ng asanescence na naman to at hindi pa mangyayari in the near future. Pero pero pero pero sabi nitong Law of Attraction, isipin mo at mapapasaiyo. ;)

Wedding Playlist

2007-11-26T19:24:00.000+08:00

Gumagawa ako ng playlist para sa kasal ko. Nasa listahan ko sa listography.com ang mga naisip ko na pero sa palagay ko ilan lang dyan ang talagang gusto namin. Ikaw, kaibigan, kung may mungkahi ka, bakit hindi mo sabihin?

Dito ang listahan. Pindot!

On the Metro

2007-11-17T10:27:00.000+08:00

On the Metro

by C. K. Williams

On the metro, I have to ask a young woman to move the packages beside her to make room for me;
she’s reading, her foot propped on the seat in front of her, and barely looks up as she pulls them to her.
I sit, take out my own book—Cioran, The Temptation to Exist—and notice her glancing up from hers
to take in the title of mine, and then, as Gombrowicz puts it, she “affirms herself physically,” that is,
becomes present in a way she hadn’t been before: though she hasn’t moved, she’s allowed herself
to come more sharply into focus, be more accessible to my sensual perception, so I can’t help but remark
her strong figure and very tan skin—(how literally golden young women can look at the end of summer.)
She leans back now, and as the train rocks and her arm brushes mine she doesn’t pull it away;
she seems to be allowing our surfaces to unite: the fine hairs on both our forearms, sensitive, alive,
achingly alive, bring news of someone touched, someone sensed, and thus acknowledged, known.

I understand that in no way is she offering more than this, and in truth I have no desire for more,
but it’s still enough for me to be taken by a surge, first of warmth then of something like its opposite:
a memory—a girl I’d mooned for from afar, across the table from me in the library in school now,
our feet I thought touching, touching even again, and then, with all I craved that touch to mean,
my having to realize it wasn’t her flesh my flesh for that gleaming time had pressed, but a table leg.
The young woman today removes her arm now, stands, swaying against the lurch of the slowing train,
and crossing before me brushes my knee and does that thing again, asserts her bodily being again,
(Gombrowicz again), then quickly moves to the door of the car and descends, not once looking back,
(to my relief not looking back), and I allow myself the thought that though I must be to her again
as senseless as that table of my youth, as wooden, as unfeeling, perhaps there was a moment I was not.

via poetryfoundation.org

Fianchetto

2007-11-13T06:21:00.000+08:00

I learned a new word today: fianchetto

Kung kilala mo ang salita, alam mo na may kinalaman sya sa chess. Nakita ko ito sa wikipedia habang nagbabasa-basa kung papaano ako magiging mahusay sa larong 'to. Para naman may sport din ako na maituturing (maliban sa Starcraft!).

E kaso mo talagang sa puntong ito hindi ko matalo ang AI ng GNUchess. Nanalo na ako ng ilang beses sa easy mode pero sa normal talagang inilalampaso ako. Nakakapikon na nga e. Lalo na pag naiisip ko na computer lang ang kalaban ko. Wala syang emotional investment sa activity. Pag nananalo sya hindi naman sya natutuwa. E paano naman ako, pag nakakain ang queen ko nadedevastate ang aking self-esteem. Pag natatalo sya at talagang bihirang mangyari yon sa easy mode, hindi naman sya naaapektohan. Pag natatalo ako gusto ko nang ibato ang laptop ko. Sya walang kahirap-hirap na tumitira, ako talagang kinukulta ko ang utak ko sa mga possibilities, trying to think at least 5 moves ahead, pero wala pa rin!

Do you understand how cold the universe has become??

Circa 1995

2007-11-11T14:24:00.000+08:00

Circa 1995

Maraming pwedeng mangyari sa loob ng 12 taon. Maraming pwedeng magbago. Pero may ilang mga bagay na nananatili, naghahamon ng labindalawang taon pang lilipas.

Halimbawa, gusto ko pa rin ang Chuck Taylor. Pangatlong pares ng pulang chucks na ang gamit ko ngayon at sa loob ng 12 taon, nakita ko na ang peke ay mas matibay pa sa orihinal na chucks.

Halimbawa nandyan pa rin ang tropa. Ilan na ang nagpakasal at nagkaanak, nag-away at nagbati. May nawala at may lumitaw muli pero sa loob ng 12 taon buo pa rin ang kamusmusan sa inakala mong hindi magtatagal. Para bang ang pagkakaibigan ay mas matatag pa sa tunay na kapatid.

The D40 Buster

2007-10-18T06:15:00.000+08:00

Martin Gommel's 100 Things I've Learned About Photography

Nasabi ko na dito noon na gusto kong magkaroon ng DSLR camera. Ang Canon 350D pa ang pinaglalawayan ko noon. Lumipas ang panahon, lumabas na ang 400D pero di pa rin ako makabili. Nitong mga nakaraang araw, Nikon D40 naman ang pinag-iinteresan ko dahil mas mura, mas reasonable ang presyo. Regalo ko sana sa sarili ko pero on second, third, fourth, fifth x thought, di na lang din. Sayang ang pera.

Ito ang tuldok sa pagdidili-dili ko:

"39. The best equipment is that what you have now"

sankapa.

====

Ok. Di ko naibalita na nakabili ako ng second hand na Nikon CoolPix 4300. Ilang buwan na rin sa akin to pero nito ko lang nadiskubre kung paano talaga yung full manual controls ng aperture at shutter speed! May mga experiment shots ako, teka lang post ko dito.

update: eto na yung pic

2007-10-17T23:23:00.000+08:00

Still OK with Sid / 90% Migrated

Ok, I updated the distribution to Sid and everything's still working. I did not break anything as it turned out. I got new functionality to boot. Samba got installed with the upgrade so I can browse other (Windows) computers in the office. The Plantronics headset is also installed with new drivers. Those are a couple of things I noticed so far.

I am about 90% done with my migration to Linux. Good thing that our application runs on Java so it's OS-neutral. I was able to test the product and it works fine. Unfortunately, the softphone component only runs in Windows so I can't use that one functionality.

The only thing that's not working now is my Webex meetings. According to webex, linux is supported as long as you have Java 5 and Firefox 2. I believe I have both, correct version and all. One thing though, I do not know if webex makes a distinction between Iceweasel and Firefox. Iceweasel is essentially firefox without the non-free components. I can start webex meetings but when it's preparing the meeting manager, it always gets stuck at 62% no matter how long I let it load.

If I can use Webex in Linux I will only need to reboot to Windows if I want to play a game.

Investigating...

Back with the Penguin

2007-10-16T06:36:00.000+08:00

I finally got the right combination of free time and sipag energy to go back to Linux. I had to shrink my Windows XP partition so I had to evict a lot of data, most of them games (cry). Then I burned a netinst Debian image, reboot and installed.

The installation is way easier now. The menus are a lot simpler, any newbie can figure it out. After the installer hogged office bandwidth for some time, I gave it a go and booted to a pretty desktop environment: Gnome. I was a bit disappointed that the installer did not give me an option to select KDE but that's fine.

I expected to do some more manual configuration for some devices but I was surprised that the system detects the cdrom drive and mounts it properly; if I plug in a flash drive or plug my camera, it can make them work. I'd say that out of the box, the OS is in excellent condition. It used to be that I had to crack my newbie brain to mount this and that and edit this and that conf file.

It's working now so it's time to break it. I'm updating my distribution to Sid to get a feel of the bleeding edge.

More later.

On a motorcycle I know I'm alive.

2007-02-24T12:07:00.000+08:00

Sakto ang sinabi ng mama na ito tungkol sa pagmomotor. Sorry sa mga hindi makarelate. :p

A motorcycle is not just a two-wheeled car; the difference between driving a car and climbing onto a motorcycle is the difference between watching TV and actually living your life. We spend all our time sealed in boxes and cars are just the rolling boxes that shuffle us from home-box to work-box to store-box and back, the whole time, entombed in stale air, temperature regulated, sound insulated, and smelling of carpets.
On a motorcycle I know I'm alive. When I ride, even the familiar seems strange and glorious. The air has weight and substance as I push through it and its touch is as intimate as water to a swimmer. I feel the cool wells of air that pool under trees and the warm spokes of that fall through them. I can see everything in a sweeping 360 degrees, up, down and around, wider than Pana-Vision and than IMAX and unrestricted by ceiling or dashboard. Sometimes I even hear music. It's like hearing phantom telephones in the shower or false doorbells when vacuuming; the pattern-loving brain, seeking signals in the noise, raises acoustic ghosts out of the wind's roar. But on a motorcycle I hear whole songs: rock 'n roll, dark orchestras, women's voices, all hidden in the air and released by speed. At 30 miles per hour and up, smells become uncannily vivid. All the individual tree- smells and flower- smells and grass-smells flit by like chemical notes in a great plant symphony. Sometimes the smells evoke memories so strongly that it’s as though the past hangs invisible in the air around me, wanting only the most casual of rumbling time machines to unlock it. A ride on a summer afternoon can border on the rapturous. The sheer volume and variety of stimuli is like a bath for my nervous system, an electrical massage for my brain, a systems check for my soul. It tears smiles out of me: a minute ago I was dour, depressed, apathetic, numb, but now, on two wheels, big, ragged, windy smiles flap against the side of my face, billowing out of me like air from a decompressing plane.
Transportation is only a secondary function. A motorcycle is a joy machine. It's a machine of wonders, a metal bird, a motorized prosthetic. It's light and dark and shiny and dirty and warm and cold lapping over each other; it's a conduit of grace, it's a catalyst for bonding the gritty and the holy. I still think of myself as a motorcycle amateur, but by now I've had a handful of bikes over half a dozen years and slept under my share of bridges. I wouldn't trade one second of either the good times or the misery. Learning to ride one of the best things I've done.
Cars lie to us and tell us we're safe, powerful, and in control. The air-conditioning fans murmur empty assurances and whisper, "Sleep, sleep." Motorcycles tell us a more useful truth: we are small and exposed, and probably moving too fast for our own good, but that's no reason not to enjoy every minute of the ride.

Dave Karlotski

via www.calsci.com

Tingnan nyo rin yung "The 751" nya. Idol ko na itong si Dave.

Away from Virtual Space for a While

2007-02-09T07:30:00.000+08:00

Hello cyberspace! Ang tagal ko nang hindi nabibisita ang mga sites ko, pasensya na sa mga fans. Hehehe. I veered away from virtual space for a while and gravitated towards real space - exploring Philippine countrysides on my bike.

Here is a picture of my bike somewhere in Boso-boso, Rizal.

Yung mga unang gala ko, paikot-ikot lang ako sa Metro Manila. Enjoy sya sa una kasi nga yung pagmomotor by itself e talagang masarap. Pero hindi magandang idea yun. Mausok at matrapik! Kahit pa iniiwasan ko ang mga major roads tulad ng EDSA, wala rin. Kahit saan masikip. Kahit madaling sumingit gamit ang motor, hassle pa rin.

Mabuti na lang at sumali ako sa Motorcycle Philippines kaya nakasagap ako ng impormasyon kung saan magandang mag-ride. Na-discover ko ang Marilaque!

Marilaque stands for Marikina-Rizal-Laguna-Qezon. (Ang alam ko lang na ganitong combo dati eh Calabarzon). Ganito yung mga daan, wala halos sasakyan. O ayan may rainbow pa. hehe. Malapit pa lang yan pero malamig na ang hangin.

Nakailang paroon at parito ako, usually hanggang sa Sierra Madre resort lang sa bandang Baras, Rizal. Sa dulo kasi, sa sari-sari store, ginagawa pa lang yung daan. Noong unang naglakas-loob akong sumabak, muntik na akong sumemplang kasi maputik. Siguro less than 500 meters lang yung hindi pa sementado noon kaya nung tinawid ko yun, nakarating ako sa Tanay.

Sa Shell gas station doon, ang sign e diretso para makarating sa Infanta. Sinubukan ko yun dinire-diretso ko pero mapuputol yung sementadong daan at papalitan ng graba. Lampas na ito sa military camp doon.

Akala ko maigsi lang yung hindi sementado, nagpatuloy lang ako kahit nayuyugyog ako sa lubak. Nang makarating ako sa may bangin at panay naka-kabayo na ang mga tao, bumalik na ako. Mga ilang kilometro din yun. Sayang talaga at di ko dala ang camera ko nung araw na yun kasi napakaganda ng view sa may bangin. Halos surreal ang paligid dahil breeding area ng mga panabong ng manok. Sabay-sabay silang tumitilaok at umaalingawngaw sa bundok.

Yung next attempt ko, kasama ko na si Hannah. Gusto ko talagang i-share sa kanya yung saya ng touring pero medyo asiwa ako kasi baka hindi sya komportable, at syempre concern din yung safety. Kaya nung naibili ko na sya ng maiging helmet, isinama ko na sya. Gusto din naman nya talaga.

Eto sya sa stop namin sa Boso-Boso.

Sa Tanay gas station, sinubukan namin yung right turn. Bahala na ulit kung saan makarating. Yun yung masaya eh. After a long and winding road, we see another crossroad and a gas station. Nagtanong kami sa tricycle driver. Manong saan ang tumbok nito pag diniretso namin? Saan ba ang punta nyo? Wala naman po, naggagala lang kami. Nang marinig nya yun, napangiti sya at yun, biglang naging exicted na ituro kung saan ang tumbok ng apat na direksyon ng sangandaan na yun. Salamat kay manong.

Kumaliwa kami sa papuntang Laguna. Masarap ang byahe dito dahil pareho naming hindi pa nararating ang area na'to. May straightaways, may twisties paakyat ulit ng bundok. Sulit ang pagod dahil umabot kami sa overlook, napakagandang view ng Laguna bay.

This is a very bad picture of what you actually see there. It's not only because we were using a prosumer camera, it's because the moment you put borders on things like this, the magic is gone.

Eto kami picture-picture muna. Hehehe.

Nagride pa kami hanggang sa kaya. Umabot kami sa Famy at kumain ng bulalo doon. Yun na yung pinakamalayong narating namin dahil napagod na rin si Hannah.

Sa Sabado, reresbakan namin ang ruta na'to hanggang sa umabot kami sa Pacific Ocean shore! Pupunta kami sa Infanta! Post ako ulit pagkatapos. :)

Birthday Magic

2006-11-07T09:42:00.000+08:00

Matagal-tagal ko rin inisip kung itutuloy ko ang balak kong bumili ng motor. Marami sa mga kaibigan ko ang agad na tumututol dahil delikado. Lalo na ngayon na marami tayong nababalitaang aksidente sangkot ang motor. May mga pictures na kumalat sa internet. Nakita nyo ba yun? Grabe. Nakakatakot din talaga.

Pero alam mo ba yung ganon, nasa proseso ka pa lang ng pagdedesisyon pero parang desidido na ang kalooban mo. Yung rational side na lang ang naghahanay ng mga rason kung bakit hindi dapat na bumili. Mabigat sa bulsa, sayang ang pera, mag-ipon na lang para sa bahay, masyadong delikado, uso ang nakawan ng motor ngayon, baka mawala lang.....at hahaba at hahaba ang listahan. Pero yun nga, parang kahit anong ihanay na dahilan, ang gusto ay gusto.

Kaya noong birthday ko, binigla ko na. Pinuntahan ko na yung dealer na nadaanan ko nung kailan. Binili ko na yung modelo na pinapantasya ko ng ilang linggo na -- ang SYM Magic 110RR.

Yan sya. Di ba cute? hehe. Ang saya.

Nahirapan akong pumili ng kulay kasi maganda rin yung green at pula. Marami nang pulang motor, at parang medyo patay yung pagka-green kaya dilaw ang kinuha ko. May bonus pa sa visibility, tamang tama pag papasok ako sa gabi.

Hindi na rin mabigat sa bulsa, kung tutuusin, kasi ibinagsak ko na yung 75% ng price, tapos hulugan nang max 3 months yung balance. Mabigat yung isang bagsak na gastos pero hindi ako matatali sa utang. At di hamak na mas maliit ang interes, na pumapatak na doble pag kinuha ko ng isa o dalawang taon.

May 28 km na ang natatakbo namin nyan. Nai-angkas ko na rin si Peachy. Ang takot siguro nya. Hehehe. E kasi hindi talaga ako marunong magmotor. Marunong lang akong magbisikleta at magmaneho ng kotse. Lakas ng loob lang. At ingat. Bale sa loob lang ng village muna habang nagpa-praktis.

Hindi ako nagsisisi na bumili ako ng motor. Parang ibinabalik ako sa pagkabata, noong panahon na nag-aaral pa lang akong magbisikleta. Katumbas ng tamis ng unang pagkakatuto kong bumalanse sa BMX ang unang pagsampa ko sa motor ko. Akin ito. Kasama ko'to. At nung lumalarga na sa kalsada, hindi naman mabilis ang takbo pero para bang hindi sumasayad ang gulong sa lupa. Pakiramdam ko, kami'y lumilipad.

WCG 2006

2006-10-13T07:44:00.000+08:00

Magsisimula na ang World Cyber Games finals sa Oct 18. Tututok ang lahat ng mga hardcore Starcraft Broodwar fan tulad ko panigurado. Sana makakita ako ng mga realtime coverage, lalo na yung live broadcast. Kung may makita kayo, pakishare naman. Sa gosugamers.net ako kumukuha ng updates pero kung may live na laro sana, mas astig!

Kumusta kaya ang koponan ng Pilipinas sa WCG? Sa win ratio na 18%, may mapapala kaya tayo? At least, sa overall ranking sa 26th (out of 57), hindi naman talaga kulelat....nasa upper half naman....pero alaws pa rin.

Pero sige, may pag-asa pa rin yan kahit katiting! At least di hamak na mas magagaling kayo sa akin! Hahaha! Go Byron Bongon and Mark Espina! Go Philippine Team! glhf! gg!

At kahit ang pagharap sa TV o ang pagbabati

2006-10-07T11:01:00.000+08:00

21

Namamatay nga tayo ngayong unti-unti
Sa buhok na isa-isang pumuputi,
Ngiping isa-isang nauuka't nabubungi,
Balat na lumaylay, at litid na umuusli.
Totoong napipigil natin nag huling oras
Sa mga pagtistis, ineksyon at pildoras
Ngunit nauubos ang ating likas na lakas
Sa pagsasabog ng binhi ng ating wakas.
Huwag nang isipin ang bomba at polusyon
Ni ang sigarilyo at ibang delikadong dibersiyon;
Isipin lang ang kanser pati sa tubig at sabon
O ang abuso sa puso nati't utak maghapon
At kahit ang pagharap sa TV o ang pagbabati
Ay unti-unti ring pagpatay sa ating sarili.

-Rio Alma

Photo Booth with attitude

2006-10-05T07:56:00.000+08:00

Solb ang araw ko sa clip na'to. My dose for the day. hehehe.

Google is God?

2006-10-04T05:42:00.000+08:00

Is Google God? Sabi ko na nga ba at hindi lang ako ang nakaranas ng ganitong mala-beatific vision.

Di ka sang-ayon? Tingnan mo ang mga prueba:

PROOF #1

Google is all-knowing (Omniscient). She indexes over 9.5 billion WebPages, which is more than any other search engine on the web today. Not only is Google all-knowing, but She also sorts through this vast amount of data using Her patented PageRank method, making said data accessible for us mere mortals.

PROOF #2
Google is everywhere at once (Omnipresent). Google's search engine is virtually everywhere on earth at the same time. Billions of indexed WebPages hosted from every corner of the earth. With the proliferation of Wi-Fi networks, you will eventually be able to access Google from anywhere on earth, truly making Her an omnipresent entity.

PROOF #3

Google answers prayers. One can pray to Google by doing a search for whatever question or problem is plaguing them. As an example, you can quickly find information on alternative cancer treatments, ways to improve your health, new and innovative medical discoveries and generally anything that resembles a typical prayer. Ask Google and She will show you the way, but showing you is all She can do, for you must help yourself from that point on.

Tatlo pa lang yan. Tingnan mo na lang doon ang iba pa. Hehehe.

Halo-halo ni Bianca King

2006-07-14T07:05:00.000+08:00

Bianca King @ Work
Originally uploaded by Hocchuan.

Nadaanan ko itong picture na ito sa flickr. Si Bianca King sa isang Halo-halo Making Contest. Napaka-cute. Yung shunget factor yata ang nagustuhan ko kay Bianca. Ganda pre. Tsalap.

Ely, Ely, lema sabactani

2006-07-12T09:32:00.000+08:00

image taken from philmusic.com

Swak, sapul, hit na hit ni chinkin sa blog entry nya tungkol kay reverend Ely Buendia:

Last night, I met Ely Buendia and watched him perform. From what I remembered him to be over a decade ago, his humor has been lost and replaced by a gray deepness confounded to the gloom of his still brilliant technique. He also sang Pare Ko, and it seemed dull compared to what used to be a crunchily enunciated ’tang-ina in the younger days. He got old, much older, yet his masterful lyrics still retain their youth despite the odd performance.

Ely is no Peter Pan.

Ano kaya ang nawala sa kanyang pagtanda? Si Ely ang superhero ng aking henerasyon. Ngayong parang jaded na sya, napaisip tuloy ako. Ganon na rin ba ako? Nawala na ba ang aking ultraelectromagneticpop spirit?

My punk zappa attitude?

Ewan ko dude - basta, kitakita sa dulo.

Pakyaw

2006-07-06T08:31:00.000+08:00

Pinalitan nya si Aga sa pagiging commercials king. Ngayon, papalitan na nya ang mga bayani sa mga pera natin.

Pakyaw.
===

Ipinasa lang sa akin ng ka-opisina ko yan. Matinik sa photoshop yung gumawa nito. hehehe.

Fishy Fish Boy

2006-06-28T12:16:00.000+08:00

I'd like to take time to post a screenshot of my tank. Makikita nyo medyo malalaki na yung mga alaga ko ngayon.

Hehehe.

Naikalat ko na rin na parang virus ang game na yan dito sa opisina - lahat na sila ay nakiki-clickfest.

Nga pala, Insaniquarium yung pangalan ng game.

Uwi na muna ako at mukha na akong alien. babay.

Happiness is a warm warm gun

2006-06-18T06:32:00.000+08:00

May mga umagang ganito,
hindi ako nakatulog nang husto
pero heto at listong listo
(hoy hindi ako nagbabato!)
tamang-tama, saktong sakto
tutula sana ako
pero tinatamad ako....

'tagal ko nang hindi nagba-blog.
e kasi nga nakakatamad
totoo nga ba ang sabi ni Jorn Barger
tungkol sa ating mga blogger:
mentras ang buhay nagiging delicious
ang blog ay nagha-hiatus?

One

2006-04-23T10:07:00.000+08:00

Is it getting better?
Or do you feel the same?
Will it make it easier on you now?
You got someone to blame
You say
One love
One life
When it's one need
In the night
One love
We get to share it
Leaves you baby if you
Don't care for it

Did I disappoint you?
Or leave a bad taste in your mouth?
You act like you never had love
And you want me to go without
Well it's

Too late
Tonight
To drag the past out into the light
We're one, but we're not the same
We get to
carry each other
carry each other
One

Have you come here for forgiveness?
Have you come to raise the dead?
Have you come here to play Jesus?
To the lepers in your head

Did I ask too much?
More than a lot.
You gave me nothing,
Now it's all I've got
We're one
But we're not the same
Well we
Hurt each other
Then we do it again
You say
Love is a temple
Love the higher law
Love is a temple
Love the higher law
You ask me to enter
But then You make me crawl
And I can't be holding on
To what You got
When all You've got is hurt

One love
One blood
One life
You got to do what you should
One life
With each other
Sisters
Brothers
One life
But we're not the same
We get to
Carry each other
Carry each other

One...
One...

-U2

Pukengkeng Power

2006-03-01T22:15:00.000+08:00

Sabi ko na nga ba at susunod na ang Pukengkeng. Meron nang pukengkeng monologues. Tingnan nyo at bumisita pa sa yosibreak. hehehe. Keep the kepyas cooing.

===

Meron palang Pukengkeng Liberation Front. Pukengkengs of the world, unite!!!

==

At sa tingin ko, dito ang headquarters nila:

This is a National Emergency!

2006-02-25T23:48:00.000+08:00

Hayop na Kombo on the Run

2006-02-23T05:58:00.000+08:00

Sa wika lang yata natin nangyayari ito. Ginagamit ang isang kadiring bagay para tumukoy sa pagkain.

"Ano'ng kinakain mo?"

"Sundot kulangot"

"Ahh....masarap yan!"
===

Isa pa 'yang "kaututang dila." Ang ibig sabihin, kausap, kakwentuhan. Pero tingnan mo at magkasama ang mga salitang "utot" at "dila."

===

Siguro dahil matindi lang talaga ang ating sense of humor.

Siguro mahilig lang tayong maghalo-halo ng mga bagay-bagay hanggang sa makakuha ng ok o interesanteng kombinasyon. Isipin mo ang sinigang. Isinasalpak lang lahat ng sangkap nang sabay-sabay tapos pakukuluan. Pero ang tsalap ng kalalabasan.

Siguro kaya rin patok sa mga fastfood ang mga combo meals.

===

Teka lang yosihan ko lang itong kaisipan na'to.

Igorotak

2006-02-15T07:33:00.000+08:00

Igorotak
Originally uploaded by yosibreak.

He's one of the Igorots standing by the gate of Baguio Botanical Garden. They charge ten pesos each if you want them to pose with you. If according to old belief, a camera takes some of your soul, does it mean that they are selling their souls?

Tahak

2006-02-08T05:35:00.000+08:00

Pilit kong tatahakin
ang liwanag at dilim
ng makinis mong lihim.

ngunit

imposibleng balakid
ang sulok at ang gilid
ng larawang kaniig.

===

Isinulat ko yan para sa Tahak, larawang kuha ni Hiraya. Hindi ko pwedeng i-display dito kasi protektado. Tingnan nyo na lang sa link na ito, kung gusto nyo. Salamat.

Buhay Dubai

2006-02-07T01:22:00.000+08:00

Mula ito sa brod ko na nasa Dubai. Minsang pinag-awayan namin sa egroup ng magkakatropa ang pangingibang-bayan. May iba kasing sinusumpa ang PIlipinas dahil sa kabulukan ng sistema. Ako naman, na-offend kaya tumira din ako. Sa huli, nag-post ako ng lyrics ng Reklamo ng Jerks. May napuruhan at ilang taon akong hindi kinausap.

Ang punto ko lang naman, e wag naman isumpa ang Pilipinas. Igalang ng bunga ang ugat. Yun lang. Mangibang-bayan, sige. Doon na mamalagi, sige. Pero wag na wag na wag mong mumurahin ang Pilipinas dahil hindi mo ito pinapalamon.

Bago magpagting ulit ang tenga ko, heto ang isinulat ng tropa ko tungkol sa Dubai. Umiikot sa isip ko ito, akong ayaw mangibang-bayan.

'Nga pala, bati na kami ng brod ko. ayaw ko na ng away eh. peace mehn.

at sa lahat ng interesado,

hindi naman lahat ay bad trip dito.
o particular na sa kaso ko, nandito ang asawa ko at ang aking magiging
anak. kaya masaya rin ako.

ilan sa mga bagay na mas ok kaysa sa pinas:

1. malinis ang dubai. walang kalat, regular ang basura collection, oo napaka trivial
na bagay, pero bakit hindi nagagawa sa pilipinas.

2. napakababang crime rate. wala pang na hold up na bangko dito. wala pang kaso
ng kidnap for ransom, for other reasons meron na ata. may mga rape, petty theft, ilang mga violent incident, pero hindi talamak gaya sa atin. hindi pa siguro kasi gutom ang mga tao dito, o...

3. maaayos ang mga institusyon dito. sa isang banda, mahusay ang pamamahala ng emirates. lalo na ang leader ng dubai, na sabi ay nag aral pa sa singapore. dinesign nya ang dubai na money making place for workers and business owners. lahat ng pangangailangan ng mga ibat ibang lahi, income group, o ethnic group dito, ay na proprovide one way or the other. kaya ok. halimbawa, hinyaang mag tayo ng mga eskwela na may indian, pilipino, UK, russian, curriculum. may mga murang lugar para sa mga low income groups, may mga posh places para sa mga affluent. pero mga basic services ay meron lahat sa mga lugar na ito. accesibility and quality is another issue, but at least its there. hindi gaya sa atin, may mga basic services na hindi mo ma afford o totally wala. sa maynila sige kumpleto, pero sa labas ng maynila, paano na.

4. mataas pa rin ang sweldo mo dito, kumpara sa pinas. mura ang pagkain. so pwede ka makaipon, basta hindi ka maarte, at kaya mo magtiis. yun nga lang, maraming nagsasabi na hindi na ganoon kaganda ang bigayan sa sweldo gaya nung araw. ang dami mo na kasi ka kompitensya. dati raw pinoy ay treated as skilled labor. mahuhusay kaya mahal ang presyo. pero ngayon dahil napakadami ng lahi dito, bumababa rin ang presyo ng pinoy, simple case of supply and demand. ang dami supply, kaysa demand, mas mababang presyo. pero dahil din sa purchasing power ng DIRHAM over the PESO, mas malayo pa rin ang mararating ng sweldo mo dito sa dubai kaysa sa sweldo mo sa pinas. at sama mo na rin yung may magbibigay pa ba ng trabaho sa iyo sa pinas...

in a way may swerte rin naman ako dito. maganda ang napasukan kong company ngayon. and things are looking up. i joined a start up telecom company. at ang yaman ng parent company nito. malaki ang sweldo ko kumpara sa pilipinas ngayon, at medyo there is room for luxury. pero hindi natin alam kung lahat ng pupunta dito ay ganito ang makakamit. hindi sa pagmamayabang pero i am better off than most pinoys here. kung lahat ng pinoy pwede maging nasa sitwasyon ko, mas maganda.

kung matatanggal lang ang crab mentality, napaka ok.

kanya nga lang pag arab ang amo mo, tingin sa pinoy ay servant pa rin, stigma ng mga domestic helpers, no offense meant, nothing wrong with what our other fellow pinoys are doing. point ko lang ay ang mga arab tingin nila hanggang dun lang lagi ang pinoy, at hindi na pwede pag mga decision making activities na. which is not the case, alam naman natin yan, alam naman nating iba ang diskarteng pinoy. kung caucasian ang amo mo, medyo may pag asa ka, mas pantay lumaban o tumantsa ng skills ang mga yan. ang mga arab kasi insecure, sama mo na ang mga indian, kasi alam nila na mahusay ka, at alam nilang bobo sila. at kaya mo silang lampasan, so as much as possible, they would like to keep you down there.

so yan ang bits and pieces from me, for now.

Ibang Mangulila ang Pagod Nang Puso

2006-01-28T06:37:00.000+08:00

16

Kalungkutan ng aking tadyang at laman,
Ilang magdamag nang sinusundo-sundo kita
Sa pamamagitan ng umiilap na alaala
At pag-asam sa silakbo ng katawan.

Binubuksan ko ang dibdib na parang ilog
Na naghihintay sa pagbabalik ng tubig;
Pagkatapos, tinatanggalan ko ng tinik
Ng pagkainip at sapot ng balisa't takot.

Ibang mangulila ang pagod nang puso:
Agad lumalagok ng orihinal na kamandag
O kaya'y umiimbento ng masalimuot na bitag
Upang paglamayan hanggang sa magupo.

Napipilit lamang ako ng antok sa gabi
Kapag para nang kandilang nawalan ng sindi.

-Rio Alma, Palipad-Hangin

==
Isa na namang petiks na gabi. Sawa na akong tumingin ng mga litrato ng kung sino-sino sa flickr.com. Nakakainggit lang yung mga mahuhusay. Nnaisipan kong balikan ang isang oldschool na paraan ng pagda-download ng mga kanta - sa pamamagitan ng IRC. Alam kong may P2P na at mas madali doon pero nakaka-miss gawin ito.

/join #mp3manila
@find manny pacquiao
!aktivist Manny Pacquiao - Para Sayo Ang Laban Na To.mp3

solb.

==
Nag google search ako ng "Ibang Mangulila ang Pagod Nang Puso" at unang hit ang blog ni Jimple Borlagdan. Kung di nyo sya kilala wag kayong mag-alala.

Kakilala ko sya pero di ko sya kilala. Kayo hindi kayo magkakilala at di nyo rin sya kilala. ayos.

Tingnan ang tulang ito ni Jimple:

Rahan
Maisasalin kaya ang pag-ibig
sa rahan ng paglapat ng labi
sa lahat ng nakalantad mong ibabaw.
Hindi pagdadalawang isip, lalo na
pag-iingat, kundi pagrespeto
sa pagdating sa ibang tahanan.
Pagpupugay sa tarangkahan
ng harding ligaw, ang malaboy
na paguunti-unti ng hakbang
patungo sa pusod ng kabulaklakan.
Pagkiliti sa pagitan hindi pag-urong
ang nagpapabagal sa aking paglapag
sa sumuko mong pag-ilap. Hindi ko nais
na madaliin ang pagsaboy ng apoy
sa buong natuyo mong bansa.
Saglit ang alaala ng maikling
paglagablab. Nais kong punlaan
ng marahang apoy ang bawat dahon
sa iyong katihan.

Potek talaga ang mga makata. Malilibog.

Naisip ko tuloy, requirement kaya ang libog para maging isang matagumpay na makata? Ang alam ko kasi, si Rio Alma, malibog. Si Vim Nadera, malibog. Si Pete Lacaba, malibog. Si Master Joel, malibog. Siguro si Mikael din malibog. Lahat sila magagaling na makata at panay malilibog.

Ako malibog lang ako. Period.

==

SuperCoffee

2006-01-25T07:39:00.000+08:00

supercoffee.

I always feel loved whenever somebody makes coffee for me. Especially if that somebody is somebody special.

==
At lambing ko yan sa nanay ko noong maliit pa ako. Nagpapatimpla ako ng kape pagkagising. Kahit ngayon pag tiyempong nasa bahay sya at nag-abot kami, ipinagtitimpla nya ako. Yung timpla nya, hindi nagbabago. Iba eh. Tipong kahit hindi ko nakita na sya ang nagtimpla tapos ipinatikim sa akin at mala-taste test na ipinahula kung Brand A o Brand X, Blend Nanay ang isasagot ko.

Eh kasi kahit may gatas din ang timpla ng girlfriend ko noon, at parang magsintamis naman, iba pa rin eh.

==
Oo nga pala, noong past life ko, ipinagpustahan ko pa ang pagtitimpla ng kape. Pustahan kami ng nililigawan ko dati na magkakatuluyan kami. (Kapal no?). Ang pusta, pag nanalo ako, e ipagtitimpla nya ako ng kape sa araw araw na ginawa ni lord. Hindi namin napag-usapan ang kabilang bahagi ng pustahan, yung ano naman pag di kami nagkatuluyan. E kasi nga sigurado ako.

Pero hindi kami nagkatuluyan. hehe.

==
Ewan ko ba, nasa pamilya na yata namin. Yung panganay namin, hindi nakakatulog hangga't di nagkakape. Yung panganay nya, ganon din. Yung isa ko namang kuya, mas weird. Najejebs sya pagkatapos magsepilyo. Walang palya. Hehehe.

First Evening

2006-01-21T00:42:00.000+08:00

Her clothes were almost off;
Outside, a curious tree
Beat a branch at the window
To see what it could see.

Perched on my enormous easy chair,
Half nude, she clasped her hands.
Her feet trembled on the floor,
As soft as they could be.

I watched as a ray of pale light,
Trapped in the tree outside,
Danced from her mouth
To her breast, like a fly on a flower.

I kissed her delicate ankles.
She had a soft, brusque laugh
That broke into shining crystals -
A pretty little laugh.

Her feet ducked under her chemise;
"Will you please stop it!…"
But I laughed at her cries -
I knew she really liked it.

Her eye trembled beneath my lips;
They closed at my touch.
Her head went back; she cried:
"Oh, really! That's too much!

"My dear, I'm warning you…"
I stopped her protest with a kiss
And she laughed, low -
A laugh that wanted more than this…

Her clothes were almost off;
Outside, a curious tree
Beat a branch at the window
To see what it could see.

-Arthur Rimbaud

Kerengkeng

2006-01-19T05:58:00.000+08:00

Shop sa Galeria.

Mayroon nang Kikay. Ngayon naman, Kerengkeng. Susunod na siguro ang Pukengkeng.

Tugish Takish, Pedicab!

2006-01-18T07:58:00.000+08:00

Ito ang dabest na OPM na napakinggan ko sa mahabang panahon. Walang pagsisisi na bumili ako. Groovy, funky, punky. Astig!

Informative ang isang article ni eliia1108 tungkol sa banda.

Mabuhay ang pinoy music!!!

Pero mamatay na sana ang mga tumarantado sa eraserheads songs sa Ultraelectromagneticjam!! Unang una na ang 6 cyclemind. shet.
====

Dito Tayo Sa Dilim

Dito tayo sa dilim
kapit sa patalim
halika sa masikip
doon tayo pumukit
doon sa sahig
kung saan malamig
punyeta ang init dito
nakakapaso!

pap-pap-para-pap-pap-pararara
pap-pap-para-pap-pap-pararara

deretchahan na, maaasahan ka ba?
deretchahan na, maaasahan ka ba?

gusto ko sumisigaw
dito tayo sa ilaw
bumibilis ang aking puso
syet nakakagago
parang nilalanggam
walang kasingsarap
baby bilisan mo
sakit sa ulo!

pap-pap-para-pap-pap-pararara
pap-pap-para-pap-pap-pararara

Dito tayo sa dilim
kapit sa patalim

deretchahan na, maaasahan ka ba?
deretchahan na, maaasahan ka ba?

pap-pap-para-pap-pap-pararara
pap-pap-para-pap-pap-pararara
pap-pap-para-pap-pap-pararara
pap-pap-para-pap-pap-pararara

What are your priorities?

2006-01-17T04:39:00.000+08:00

1. Meme
2. Papa*
3. Mamam

*malumi ang pagbigkas, synonym: nyam-nyam

Wala sa Kargada

2006-01-15T05:30:00.000+08:00

Ok. Nabasa ko itong isang article ni Ken Rockwell tungkol sa camera. Sabi nya, wala sa klase ng camera ang pagkuha ng magandang picture. Tama naman sya.

Kaya lalong wala na akong maipang-justify kung bakit ko gustong bilhin ang Canon 350D! Waaaaa!

Gusto ko lang yatang magmukhang pro kaya gusto ko nun. O kaya, i'm trying to compensate for the crappy photos I take. Hehe. Parang sa kotse din daw yan eh. Paano nga ba yun? Your car is an extension of your "kargada," pag maliit ang kargada mo, ang tendency mo kumuha ng malaking kotse. Ganon nga ba yun? Basta parang ganon. Wala naman akong kotse, at wala akong insecurity sa kargada ko kaya di bale na.

Antok na yata ako at wala nang sense ang mga sinasabi ko....

Paanong napunta ang usapan sa kargada mula sa camera?

Hirap talaga pag matagal nang di naaarawan.

(opismeyt ko yan)

camera dreams

2006-01-14T09:39:00.000+08:00

This baby is what I am dreaming of. Nung kailan, literal na napanaginipan ko sya. Nanaginip ako na nasa isang puting kwarto ako tapos napapaligiran ako ng mga DSLR cameras. Nakalutang sa hangin. Hehehe. Adik.

At talagang pinag-iipunan ko sya. Gusto kong iregalo sa sarili ko sa birthday ko.

Pero.

Masyadong mahal. Tinamaan ako ng reality na di sya para sa akin. Sa ngayon. Doon muna ako sa midlevel, ka-series ng gamit ko ngayon. Hehehe. Di na ako kumakain sa opisina at balak kong bumili ng bisikleta para mas makatipid!

Adik!

Hanggang Tatlong Hari pa ang Pasko

2006-01-05T20:05:00.000+08:00

...kaya pwede ko pang ihabol ang entry na ito.

Nakngtokwang pasko yan, inubos ang pera ko.

***
Noong maliit pa ako, di naman ako masyadong nakinabang sa pasko. Medyo lang. Hehehe. Wala kasi akong mga ninong. More accurately, nawawala ang mga ninong at ninang ko. Sabi ni Nanay, may isang ninong at isang ninang ako. Nakalimutan ko na ang mga pangalan nila. Biglaan daw ang pagpapabinyag sa akin, noong nagkaroon ng libreng pangmaramihang pagbibinyag sa Tagbilaran, Bohol. Kung sino na lang ang mahatak, yung ninang ko, katropa yata ng Nanay. Yung ninong ko, siguro tambay lang na nahatak. Hehehe.

Matilde yata ang pangalan ni Ninang, di ko na maalala. Itatanong ko kay nanay. Natepok na yata si Ninang nang hindi man lang ako nabigyan ng kahit isang aginaldo. Sumalangit nawa.

OK lang ninang, wala akong sama ng loob!

***
Kaya wala akong regular na regalo noon. Pero may isang kwento na gusto kong ilagay dito.

Lagi akong sumasama kay Nanay sa trabaho nya dati sa Alabang. May pwesto sya doon ng buy and sell. Malapit na ang pasko noon kaya maraming mga laruan na naka-display sa palengke na nadadaanan namin pauwi. Akong si bilmoko, turo nang turo ng kung ano ano. May isang laruan na talagang gusto ko at talagang mabangis na pangungulit ang ginagawa ko. Laruan yon na RoboCop.

Walang kaming pera kaya hindi ako maibili ni Nanay. Syempre hindi ko alam noon ang mga usapin tungkol sa hirap at yaman. Basta gusto ko yung laruan na yun! Kaya sige! Atake! Kung ano-anong style na yata ang ginawa ko para ibili ako ni Nanay. Pero wa epek kasi nga wala namang pera.

Kaya kinain ko na lang ang takam ko; tinanggap ko na hindi na ako magkakaroon ng RoboCop.

Pero sa umaga ng paskong 'yon, ginising akong maingay ang paligid. Kinukulit ako ng mga kuya na gumising na. Masungit ako kahit noong bata pa kaya ang sungit-sungit ko pagkabangon.

Tapos si nanay, sabi nya sa akin na tingnan yung kahon ng sapatos sa ilalim ng lalagyan ng TV naming black and white. Pagtingin ko sa loob ng kahon ng sapatos....

Nandun yung RoboCop ko!

Ahihi! Cute no? Na-touch talaga ako. Yun ang pinakamasayang pasko ng aking kabataan. Ang kaisa-isahang aginaldo ng Nanay sa bunso nya.

Hindi pa rin ako nagrereklamo, masaya nga e!

***

Ganito ang hitsura ni RoboCop, baka hindi na ninyo sya kilala. Hehe.

***
Ngayon na matanda na ako, syempre may mga naglakas-loob na kuhanin akong ninong. Sabi ko sa kanila hindi nila alam ang ginagawa nila. Pero sabi nga, bawal tumanggi pag kinuha ka. Kaya ayun.

Hindi pa ako nagreregalo sa loob ng anim na taon. Yan kasi, winarningan ko na nga sila na di nila alam ginagawa nila.

Hehehe. Pero nitong Pasko 2005, nagbigay na ako. Humiling ang anak ni bespren Third ng 'anything spiderman,' binigyan ko sya ng spiderman bag. Lintek, halos 400 pesos na pala yun.

Tapos yung dalawang iba pa sa mga brod, hindi naman kinuha ang regalo nila. Nasa akin pa ngayon. Minadali ko pa naman, nagpakahirap akong makipagsiksikan sa mall, pumila sa pagpapabalot! Sana di na ako gumastos. Hehehe.

Ganon pala ang pakiramdam ng nagbibigay ng regalo sa inaanak. :p

***
OK. Ano naman ang para sa akin ngayong pasko?

Nakabili ako ng sapatos sa halagang 250 pesos! Astig! Puma pa ah! Pero syemps, imitation. :p Pero kahit na. Panalo pa rin para sa halagang 250.

Mapapahinga ko na nang konti ang paborito kong chucks. Oo nga pala, napapansin ko na nauuso na naman ang chucks. Tiningnan ko kung magkano na sya ngayon at tumataginting na dalawang libo na sya. Nakngpotek na yan, e napakasimple naman ng disenyo at materyales. Yung mga kumag na punks daw sila kaya chucks ang sapatos nila, hindi nila alam sinasabi nila. Sinusuportahan nila ang sistemang dapat na sinasalungat ng prinsipyong punk sa pagbili ng chucks!

Anyway, pasko at dapat di tayo galit. Heto ang picture ng nabili kong Pekeng Puma oh. Pwede naman di ba?

May remote control car din ako pero saka ko na ilalagay dito. Sobrang haba na nito at kailangan ko nang magtrabaho. Happy New Year!
***

Reflexivity

2005-12-28T08:53:00.000+08:00

Sabi ni Nanay, pwede na daw akong mag-asawa. Wag ko lang daw kalimutan tumingin sa salamin.

GIMP me!

2005-12-23T01:41:00.000+08:00

Ito ang produkto ng pagsunod ko sa dalawang GIMP tutorial. Una, ang kung papaano gawing sketch ang isang picture at ang pangalawa ay kung papaano kulayan ang isang sketch. Syempre may ilang deviations para makuha ko yung ganitong effect. Pero pinaka-framework yung dalawang tutorials.

picture ko yung nilaro ko. Ok ba? hehehe.

Ngayon, lagyan natin ng tula yung picture:

A Secret Life

Why you need to have one
is not much more mysterious than
why you don't say what you think
at the birth of an ugly baby.
Or, you've just made love
and feel you'd rather have been
in a dark booth where your partner
was nodding, whispering yes, yes,
you're brilliant. The secret life
begins early, is kept alive
by all that's unpopular
in you, all that you know
a Baptist, say, or some other
accountant would object to.
It becomes what you'd most protect
if the government said you can protect
one thing, all else is ours.
When you write late at night
it's like a small fire
in a clearing, it's what
radiates and what can hurt
if you get too close to it.
It's why your silence is a kind of truth.
Even when you speak to your best friend,
the one who'll never betray you,
you always leave out one thing;
a secret life is that important.

—Stephen Dunn

Back to my brods

2005-12-20T06:55:00.000+08:00

Ang tagal ko na silang di nakakasama nang tulad ng dati. Yung mga huling pagkakataon na nakita ko sila, laging may sabit ako nun, magulo ang isip kaya di ko rin nae-enjoy talaga ang mga bullsession. Pero noong Sabado, nagpainom ang kumpare kong si Third para sa Brods. Yun ang masaya. Dahil mas ok na ako, mas magaan. Ang layo ng Muntinlupa mula sa Tandang Sora pero binyahe ko (ang tagal ko na palang di nagagawi sa South!!). Pagdating ko pa lang, ang ingay na namin. Niyakap pa nga ako ni Third at ni Daboy. Kakaunti ang brods, ang daming wala. Pero ang saya pa rin ng gabi. Ang lakas namin lumalklak pero di namin maubos ang beer. Dabest ang barbeque na tinimpla ni Maam Sarah. Parang bendisyon ang ambon. Sakto ang soundtrip. Dinala ko talaga ang camera ko para sa okasyon.

May kung anong bonding ang mayroon kami ng mga 'to. Kahit ilang taon nang hindi nagkikita, kabisado pa rin namin ang likaw ng bituka ng bawa't isa.

Ito'y isang bagay na di ibinibigay sa lahat ng tao. Isang bagay na maipagpapasalamat.

Pader ng Crame

2005-12-17T05:55:00.000+08:00

Ito ang resulta ng paglalaro ko sa GIMP. Nasa bus ako nang kuhanin ko yung picture. Kung papansinin, maaaninag yung lente ng kamera sa bandang gitna. Repleksyon sa salamin ng bus.

Pasko na sinta ko: Man Finds Diamond Ring In Car

2005-12-16T22:46:00.000+08:00

Iniwan ng isang brokenheart ang isang diamond ring sa bukas na kotse ng sinoman. Swerte ng may-ari ng kotse. I'm still trying to approximate how broken this man is. Well, at least he is not broke!

His note with the ring:

"Merry Christmas. Thank you for leaving your car door unlocked. Instead of stealing your car I gave you a present. Hopefully this will land in the hands of someone you love, for my love is gone now. Merry Christmas to you."

(via thebostonchannel.com)

Soundtripping the night away: Don't Go Away

2005-12-16T06:57:00.000+08:00

May bago akong headphones! Yeheeeey! Sountrip to the max na habang nagtatrabaho! (Nagtatrabaho daw oh?!!!) Hehehe. I really love this place. Wanna see my workstation? :)

This is my song of the day/night, whatever the case may be. It is a song by Oasis. If you want a copy, download it from here (via savefile.com).

Don't Go Away

Cold and frosty morning there's not a lot to say
About the things caught in my mind
And as the day was dawning my plane flew away
With all the things caught in my mind

I don't wanna be there when you're...
Coming down
I don't wanna be there when you hit the ground

So don't go away, say what you say
But say that you'll stay
Forever and a day...in the time of my life
Cos I need more time, yes I need more time
Just to make things right

Damn my situation and the games I have to play
With all the things caught in my mind
Damn my education I can't find the words to say
About the things caught in my mind

I don't wanna be there when you're...
Coming down
I don't wanna be there when you hit the ground

So don't go away, say what you say
But say that you'll stay
Forever and a day...in the time of my life
Cos I need more time, yes I need more time
Just to make things right

Me and you what's going on?
All we seem to know is how to show
The feelings that are wrong

So don't go away, say what you say
But say that you'll stay
Forever and a day...in the time of my life
Cos I need more time, yes I need more time
Just to make things right

Don't go away, say what you say
But say that you'll stay
Forever and a day...in the time of my life
Cos I need more time, yes I need more time
Just to make things right
Yes I need more time just to make things right
Yes I need more time just to make things right

So Don't Go Away

Learning Levels Function with The GIMP

2005-12-14T09:42:00.000+08:00

Nakakita ako ng napakagandang site para sa paborito kong imaging program, ang The GIMP. Ang gimp-savvy.com ay may libro, ang Grokking the GIMP. Madaling sundan at may magagandang halimbawa.

Nag-eksperimento ako sa isang paksa, ang tungkol sa levels. Heto ang orihinal na larawan ng UP Sunken Garden:

At ito naman ang pagkatapos gamitan ng levels:

O di ba? Hindi mo makita ang pagkakaiba? Hehehe. Kasi, masyadong maliit ang inilagay ko dito para di ka mahirapang mag-load. Kawawa ka naman at naka-dialup ka. Hehehe. Joke lang. Kung gusto mong makita, i-click ang larawan para makita mo sa flickr.com ang orihinal na laki.

Basta. Makikita mo na mas buhay ang kulay at mas maganda ang contrast. Yun lang.

Gimp rules!

WWIII

2005-12-14T04:35:00.000+08:00

Ito ang LSS ko ngayon. Paulit-ulit na tumutugtog sa isip ko yung kung kailan ang linaw ko, ang labo mo. Ayus na kanta ni Dong Abay mula sa indie released na Sampol. Nabili namin ang album sa 70's Bistro. Photocopy lang ang sleeve at ginawa lang sa computer ang CD. Sa halagang 150, ayos na ayos. Siguro ganon din naman natatanggap nilang halaga mula sa mga malalaking record company.

Bukas ba paggising ko tahimik na?
Walang gulo, walang gulo.
Kung kailan ang linaw ko, ang labo mo!
Ang labo mo naman, mundo.
Ang labo mo naman mundo!

Walang tigil, walang tigil
Walang tigil, walang tigil,
Gera!
Sunod-sunod, sunod-sunod,
sunod-sunod, sunod-sunod,
Gera!

Bukas ba paggising ko tahimik na?
Walang gulo, walang gulo.
Kung kailan ang linaw ko, ang labo mo!
Ang labo mo naman, mundo.
Ang labo mo naman mundo!

Walang hinto, walang hinto
Walang hinto, walang hinto
Gera!
Tuloy-tuloy, tuloy-tuloy,
Gera!

Bukas ba paggising ko tahimik na?
Walang gulo, walang gulo.
Kung kailan ang linaw ko, ang labo mo!
Ang labo mo naman, mundo.
Ang labo mo naman mundo!

Di pa tapos, di pa tapos
Di pa tapos, di pa tapos
Gera!
Walang awa, walang awa
Walang awa, walang awa
Gera!

Bukas ba paggising ko tahimik na?
Walang gulo, walang gulo.
Kung kailan ang linaw ko, ang labo mo!
Ang labo mo naman, mundo.
Ang labo mo naman mundo!

-Dong Abay

Alam ko mang may hangganan ang bulaklak

2005-12-09T21:06:00.000+08:00

(Para Kay E.)

Alam ko mang may hangganan ang bulaklak at halakhak
At alam mong dumarating ang tag-araw nang palihim,
Ano itong uhaw, mortal at masidhi,
At sa ngayo'y di-matighaw ng bumuhos na luningning?

Anung bigat ng taglagas na naimbak sa dibdib ko!
Waring yagit, plema't latak ng tagsibol
Na bagama't sasandali ang luntian at silakbo
Ay dapat kong ipagdusa't habang-buhay na iburol.

Dasal ngayo'y isang gabing darating ka;
Lilinisin mo ang puso't tatanggalan ng alabok,
Huhugasan mo ang dila't lalamunan
Na lumansa sa serbesa't sinaunang pampaantok.

Alam mo bang may tulad mong hindi pansin kung kaharap
At kung tiyak na wala na'y saka laging hinahanap?

-Rio Alma

Open Source Tayo Pare

2005-11-27T05:49:00.000+08:00

Sabi sa akin ng katrabaho ko, ayaw nyang gumamit ng program na hindi nya naka-crack. Hehehe. Cute pero di ko gusto yan. Kasi mas gusto ko yung alternative, yung Open Source.

Sa pag-eedit ng pictures, ayokong gumamit ng Adobe Photoshop. Ayokong bumili, kahit yung pirated. Mas gusto ko ang The GIMP (GNU Image Manipulation Program). Para sa akin, mas magaan at kasing-kapangyarihan. Mas kwela pa. At syempre, libre! Di na kailangang i-crack. Nawiwili nga akong gumamit nito lalo na ngayong may bago akong digital camera. Yung mga pictures ko sa friendster, ito ang pang-edit ko. Heto ang pinakahuling eksperimento:

Hehe. ako yung nagyoyosi pero anino ko lang ipinakita ko kasi baka ma-discover ako. Hahahha.

Para sa vector graphics editing naman, Inkscape ang ginagamit ko. Ayoko ng CorelDraw, ayoko ng Adobe Illustrator. Inkscape. Madaling gamitin, libre. Sampol:

O di ba?

Sa pagda-download naman, ayoko ng mga popula programs na puro malware, adware, bulkware. Gusto ko ang WackGet. Sobrang liit, sobrang gaan pero kayang gawin ang gusto kong mangyari. Pare biruin mo 180 kb lang ang installer! San ka pa? Para sa mga naka-dialup na napuputulan ng download, eto ang kailangan nyo. Ewan ko lang kung maputulan pa kayo habang nagda-download ng 180 kb file. Wag na kayo dun sa downloaders na nasa 2 MB yung installers tapos pag naka-install na, puro ads at puro kalokohan ang laman.

May iba pa akong ginagamit na open source programs pero yan na lang muna ilalagay ko sa post na to. Tinatamad na ako eh. Hehehehe. Punta na lang kayo sa listahan na to kung interesado kayo. Alam kong mahirap kayong kumbinsihin na palitan ng Linux yung mga Windows computer nyo pero baka gusto nyong subukan ang mga open source programs na para sa Windows. Pindot Dito.

Ayt. Good night, world.

Eraserheads Tribute Album!

2005-11-20T04:37:00.000+08:00

Waaaaa!

Nakita ko sa blog ni Paeng ang UltraEletroMagneticJAM, tribute album para sa pinakamamahal kong banda! Ang Eraserheads!!!

Waaaaa!

Gusto ko manood! Magli-leave ako sa 29th!

Palipad-Hangin

2005-11-17T06:07:00.000+08:00

HETO AKO NGAYON

Heto ako ngayon: laging nagsisisi
Sa pagkakasalang laging inuulit;
Kumpisal ang aking pangarap kung gabi,
Araw ko'y inimpok na inggit at galit.
Natutuhan ko nang supilin ang taka
Kahit sa balitang pumuti ang uwak;
Natikman ko na ring magpikit ng mata
Para di masunog ang sariling pakpak.
Kaya heto akong batik ng alabok,
Tumanda ay walang pinagkatandaan:
Lumaki ang bilbil sa serbesa't libog,
Lumabo ang mata'y walang natuklasan.
Bibig ko'y nagtila gagambang ulyanin
At magsalita man ay palipad-hangin.

-Rio Alma

2005-11-15T04:08:00.000+08:00

Pulutong ng langgam sa usbong ng dahon,
Lasing na sa tamis ng murang panahon.

Gusto kong maging letratista

2005-11-09T04:00:00.000+08:00

Santan sa UP Chapel.

at ang lumang laruan: Voltes Fiiiive ah!

Samurai Seven

2005-10-28T06:56:00.000+08:00

Nakapag-download kami ng Seven Samurai ni Akira Kurosawa. Salamat sa bittorrent. Huling pagtatangka kong panoorin 'to, matagal-tagal na rin, sobrang nabitin ako kasi VHS pa yung bala. (Ano?? di mo na alam ang VHS?? waaaa) At syempre, ang sarap-sarap na ng panonood ko, bandang huli na ng pelikula, sinusugod na sila ng mga bandido, nabawasan na sila ng isa pang samurai, malapit na ang Final Battle nang biglang...kssssssshhhht!...sira ang tape... potang vinyl...

At ayun. Kinain ko na lang ang frustration ko.

Pagkalipas ng ilang taon, ang sarap ituloy.

Sa trabaho, habang petiks pa pinanood ko ulit. Tawa ako nang tawa, takam na takam. Ang galing talaga ni Kurosawa!

Tapos ang sarap-sarap na ng panonood ko, bandang huli na ng pelikula, sinusugod na sila ng mga bandido, nabawasan na sila ng isa pang samurai, malapit na ang Final Battle nang biglang.....riiingggg!....may call ako!

buti na lang may pause. :p
==